«نبرد ربات‌ها»؛ مستندی از رقابت‌های دانش‌آموزان در شبکه یک

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، کارگردان این اثر، آقای شایان رنجبر، با حضور در استودیو شبکه خبر، از چالش‌های تولید این رئالیتی‌شو با ۱۵ دوربین، نقش هوش مصنوعی در تدوین و تفاوت رویکرد ایرانی آن با نمونه‌های خارجی که بیشتر بر ماشین تمرکز دارند، سخن گفت.

رنجبر درباره جزئیات تولید این مجموعه توضیح داد: مسابقات در هفته اول آبان ماه برگزار شد و ما با حدود ۱۰ نفر تیم، ۴ روز قبل از شروع مسابقات در محل پارک علم و فناوری پردیس مستقر شدیم و با حدود ۱۴ تا ۱۵ دوربین، این مسابقه را به صورت رئالیتی‌شو به تصویر کشیدیم.

وی افزود: پس از آن، در چهار ماه گذشته، ما در اقصی نقاط ایران سفر کردیم و مستند‌هایی از زندگی دانش‌آموزان، شخصیت‌پردازی آنها و اینکه چه مسیری طی کردند تا به اینجا برسند، تهیه کردیم.

وی ادامه داد: نکته بسیار جذابی که برای من داشت، حضور دانش‌آموزانی از روستای میمند کرمان با ساختار غار مانند یا شرکت‌کنندگانی از بندرعباس بود که توانستند در مسابقات سبک وزن (۱۵ کیلوگرم دانش آموزی) برنده شده و پرچم ایران را در ترکیه بالا ببرند.

رنجبر در خصوص ساختار مسابقات توضیح داد: مسابقات در سه رده وزنی دانش‌آموزی (سبک وزن ۱۵ کیلوگرم و سنگین وزن ۶۰ کیلوگرم) و چند رده دیگر برگزار شده است. در مجموع، ۱۱ قسمت مربوط به دانش‌آموزی، ۷ قسمت سبک وزن و ۱ قسمت سنگین وزن پخش می‌شود که در کل حدود ۶۰ بازی با ۴۳ تیم را پوشش می‌دهد.

او با اشاره به نقش رسانه در آشنایی مخاطبان با این رشته، عنوان کرد: بسیاری از علاقه‌مندان از طریق شبکه‌های داخلی که مسابقات خارجی را پخش می‌کردند با نبرد ربات‌ها آشنا شدند.

رنجبر اضافه کرد: تفاوت کار ما با نمونه‌های خارجی این است که در آثار خارجی بیشتر تمرکز بر قدرت خود ربات است، اما ما اینجا بیشتر بر سازنده و زندگی انسانی پشت ربات‌ها پرداختیم؛ یعنی زندگی بچه‌ها و مسیری که آمده‌اند.

کارگردان «نبرد ربات‌ها» در مورد تجربه تولید این برنامه گفت: کارگردانی با ۱۵ دوربین در محل مسابقه، نیازمند برنامه‌ریزی دقیق بود و در مرحله پس‌تولید نیز باید بسیار فکر می‌شد، زیرا مستند‌هایی از زندگی بچه‌ها باید با تصاویر مسابقه تلفیق می‌شدند.

رنجبر تأکید کرد: ما سعی کردیم در تدوین، هوش مصنوعی را به شکلی تلفیق کنیم که تصویری ناب خلق شود؛ به ویژه در خلق نماد‌های ایرانی مانند ققنوس و سیمرغ­ و ... برای ربات‌ها و ما در این برنامه صرفاً مشاهده‌گر بودیم و هیچ‌گونه دخالتی در احساسات بچه‌ها که کاملاً مستند بود، نداشتیم.

وی در خصوص اینکه چه چیزی او را در مسیر ساخت مستند‌ها شگفت‌زده کرد، گفت: بچه‌ها دنبال هیجان و آدرنالین بازی هستند، با وجود هزینه‌های بالا و اغلب عدم وجود حامی مالی، صمیمیت آنها بسیار جالب است؛ در مسابقه با شدت با هم رقابت می‌کنند، اما پس از اتمام بازی، سریعاً با هم دست می‌دهند و روبوسی می‌کنند.

رنجبر ابراز امیدواری کرد که در فصل‌های آینده، امکان تصویر کشیدن روند ساخت ربات‌ها از ابتدا فراهم شود تا کار جذاب‌تر گردد.

وی در پایان­ همچنین از تلاش‌های تیم تدوین و گوینده­ در ایجاد حس مطلوب برنامه قدردانی کرد وگفت: نوجوانان ایران ظرفیت‌های بالایی دارند و رسانه باید مسیر شکوفایی این استعداد‌ها را فراهم کند.