پزشکیان: باید از خود بپرسیم چه کرده‌ایم که بخشی از مردم با ما مسئله‌دار شده‌اند؟ / از برخی نارسایی‌ها واقعاً شرمنده‌ایم

به گزارش ایسنا: رییس جمهور گفت: جایگاهی که امروز در آن ایستاده‌ایم، مقامی برای فخر فروختن، دستور دادن یا نهی کردن نیست؛ جایگاهی برای خدمت کردن است.

مسعود پزشکیان رئیس جمهورصبح امروز در نشست فعالان سیاسی و اجتماعی استان لرستان گفت: نماینده خبرگان نقل می‌کردند که وقتی به ائمه (ع) بی‌احترامی می‌شد و حتی به آن‌ها ناسزا می‌گفتند، به‌جای برخورد تند، می‌پرسیدند درد چیست؟ مشکل کجاست؟ من چه کمکی می‌توانم بکنم؟ می‌رفتند، می‌نشستند و مسئله را ریشه‌یابی و حل می‌کردند.

وی افزود: اکنون ماه مبارک رمضان، ماه خودسازی است. فرصتی است که یک‌بار دیگر به خودمان نگاه کنیم و از خود بپرسیم چه کرده‌ایم که بخشی از مردم با ما مسئله‌دار شده‌اند؟ چه اتفاقی افتاده که میان ما و مردم فاصله افتاده است؟ در حالی که باور و اعتقاد ما این است که خدمتگزار همین مردم باشیم.

پزشکیان تصریح کرد: جایگاهی که امروز در آن ایستاده‌ایم، مقامی برای فخر فروختن، دستور دادن یا نهی کردن نیست؛ جایگاهی برای خدمت کردن است. گاهی انسان شرمنده می‌شود وقتی نمی‌تواند برخی مشکلات مردم را حل کند. این‌گونه نیست که ما در آسایش باشیم و مردم در سختی؛ چنین تصوری درست نیست. زمانی که نماینده نبودیم و در حرفه پزشکی فعالیت می‌کردیم، زندگی ساده‌تری داشتیم. بیمار می‌آمد، کارش را انجام می‌دادیم؛ اگر می‌توانست، هزینه می‌پرداخت و اگر نمی‌توانست، از او مطالبه‌ای نداشتیم. 

وی گفت: خوشحال بودیم اگر می‌توانستیم دردش را درمان کنیم یا گرفتاری‌اش را کاهش دهیم. در تمام عمرمان هرگز به دنبال رابطه مالی با بیمار نبودیم؛ انگیزه ما خدمت بود، نه منفعت.

وی گفت: خوشحال بودیم اگر می‌توانستیم بیماری را درمان کنیم و او سالم به زندگی‌اش بازگردد. زمانی هم که نماینده بودیم، با همین نگاه خدمت می‌کردیم و امروز نیز با همان نیت در این جایگاه حضور داریم. این مسئولیت، طعمه و فرصت شخصی نیست؛ امانتی است که مردم عزیز بر گردن ما گذاشته‌اند.

پزشکیان تصریح کرد: از برخی نارسایی‌ها واقعاً شرمنده‌ایم. بعضی اتفاقات دل انسان را به درد می‌آورد. باید کاری کنیم این فاصله‌ها از بین برود و جوانان ما باور کنند که ما با تمام وجود می‌خواهیم خدمتگزار مردم باشیم، نه اینکه صرفاً ادای خدمت را دربیاوریم.  البته حل بسیاری از این مسائل زمان می‌خواهد و نیازمند فرصت است؛ فرصتی برای اقدام و اصلاح، آن هم با کمک شما که کنشگران اجتماعی، مذهبی و فرهنگی هستید. یک نفر به‌تنهایی نمی‌تواند کاری از پیش ببرد، اما اگر با هم باشیم، می‌توانیم کارهای بزرگی انجام دهیم؛ به شرط آنکه باور داشته باشیم رسالت ما گره‌گشایی از مشکلات مردم است. رنج مردم، رنج ماست. ما تلاش می‌کنیم تا آنجا که در توان داریم، مشکلات را برطرف کنیم و امیدواریم خداوند ما را در انجام این مسئولیت شرمنده نکند.

وی گفت: دغدغه‌های شما را شنیدیم. در مصوباتی که داشته‌ایم، تلاش کرده‌ایم در حد امکان عادلانه عمل کنیم. برخی از نمایندگان عزیز حضور ندارند و برخی در جلسه هستند؛ همچنین امام جمعه نیز در جریان امورند. صادقانه عرض می‌کنم که کم‌اعتباری یا بی‌عدالتی عامدانه‌ای در اینجا نداشته‌ایم. با این حال، اگر احساس می‌کنید حقی ضایع شده یا کوتاهی‌ صورت گرفته است، اعلام کنید تا بررسی و اصلاح کنیم. رویکرد ما همین است. سخنانی که مطرح کردید، صرفاً محدود به این جلسه نیست؛ در مجموعه دیدارها و گفت‌وگوها نیز نکاتی مطرح شده که ذهن ما را درگیر کرده است. 

وی ادامه داد: باور دارم بسیاری از مسائل را خود شما می‌توانید حل کنید، اما در عین حال معتقدم می‌توان این استان را به‌گونه‌ای دیگر اداره کرد، متفاوت دید و متفاوت اصلاح کرد. با وجود همه سختی‌ها، امکان تغییر و بهبود وجود دارد و ما با حول و قوه الهی برای تحقق آن تلاش خواهیم کرد.

وی گفت: آنچه امروز پرداخت می‌شود، بخشی است که از طریق بیمه‌ها و دولت تأمین می‌کنیم و تلاش داریم آن را به‌درستی مدیریت کنیم. اگر مدیریت نباشد، منابع به‌جای آنکه صرف پرداخت به پرسنل و بهبود خدمات شود، به هزینه‌های غیرضروری، تجهیزات، ساختمان‌ها یا اقدامات تکراری اختصاص می‌یابد و در نهایت مردم متضرر می‌شوند. بنابراین اصل مسئله، مدیریت درست منابع است.

پزشکیان ادامه داد: یکی از کانون‌های اصلی ارتباط با مردم، مسجد است. مسجد باید پناهگاه مردم باشد؛ جایی که افراد بتوانند بیایند، دغدغه‌ها و مشکلات خود را مطرح کنند و احساس امنیت و شنیده‌شدن داشته باشند. لازم نیست کسی توصیه کند که مسجد باید نقش اجتماعی خود را ایفا کند؛ این رسالت ذاتی آن است. ما در حال تقویت پیوند میان دولت و نهادهای مردمی هستیم تا این ارتباط بتواند زمینه پاسخ‌گویی بهتر و ارائه خدمات مؤثرتر را با مشارکت مردم فراهم کند. این مسیر آغاز شده و بزرگان نیز بر آن تأکید داشته‌اند. به باور من، مسجد باید واقعاً «مسجد» باشد؛ یعنی محل رسیدگی به نگرانی‌ها و پناهگاه مردم.

پزشکیان افزود: بسیاری از ما در مسجد رشد کردیم. حتی اگر با شیطنت‌های کودکانه به مسجد می‌رفتیم، فرهنگ، رفتار و نگرش‌مان همان‌جا شکل گرفت. باور و اعتقاد ما این بوده که دین یعنی خدمت به مردم و گره‌گشایی از کار آنان. از امیرالمؤمنین، حضرت علی(ع)، برای ما چنین روایت می‌کردند که حاکمی بود که وقتی می‌دید زنی سرپرست خانواده‌ای مشقت می‌کشد، خود برای کمک اقدام می‌کرد. یا در ماجرای معروف دادگاه، هنگامی که درباره زره‌ای با یک فرد غیرمسلمان اختلاف داشت، چون دلیل کافی ارائه نکرد، قاضی به نفع طرف مقابل حکم داد و او نیز حکم را پذیرفت. تصور چنین رفتاری در آن جایگاه، برای بسیاری دشوار است؛ اما این همان عدالت و تواضعی است که از آن بزرگوار آموخته‌ایم.

وی گفت: سؤال اینجاست ما چقدر به آن الگو نزدیک هستیم؟ قرار نیست ادعا کنیم همانند او هستیم، اما می‌توانیم رفتار، باور و شیوه مدیریتی خود را اندکی به آن معیار نزدیک کنیم؛ در برخورد با مردم، در مواجهه با ارباب‌رجوع، در اجرای عدالت. اگر چنین کنیم، بسیاری از گره‌ها باز خواهد شد.