یکشنبه 26 بهمن 1404
Sunday, 15 February 2026
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ آتنا رمضانی متخصص تغذیه و رژیمدرمانی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران گفت: با پیشرفت درمانها و مراقبتهای حمایتی، حدود ۸۵ درصد کودکان مبتلا به سرطان حداقل پنج سال پس از تشخیص زنده میمانند. با این حال، بسیاری از بازماندگان در معرض عوارض طولانیمدت ناشی از بیماری یا درمان قرار دارند و بر اساس گزارشها، حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد آنان اطلاعات کافی درباره این عوارض و نحوه مدیریت آن دریافت نکردهاند.
وی یکی از مهمترین چالشهای این کودکان را مشکلات تغذیهای دانست و گفت: تغییر در حس چشایی و بویایی ممکن است از چند هفته تا چند ماه ادامه یابد و در برخی موارد، بهویژه پس از پرتودرمانی ناحیه سر و گردن یا پیوند مغز استخوان، حتی چند سال باقی بماند. تمایل به غذاهای شیرین یا شور نیز در این کودکان شایع است و برخی مطالعات نشان دادهاند تا ۴۰ درصد بهبودیافتگان، حتی پنج سال پس از درمان، همچنان از اختلال چشایی شکایت دارند.
رمضانی با اشاره به اختلال رشد و سوءتغذیه افزود: کاهش اشتها، تهوع و تغییرات حسی میتواند دریافت انرژی و ریزمغذیها را محدود کند. مصرف برخی داروها مانند کورتیکواستروئیدها نیز با کاهش تراکم استخوان و اختلال در متابولیسم کلسیم همراه است و ممکن است رشد قدی را تحت تأثیر قرار دهد. به گفته وی، در سالهای نخست پس از درمان، پایش قد و وزن هر سه تا شش ماه و بررسی منحنی رشد ضروری است و در صورت نیاز باید مکمل کلسیم و ویتامین D طبق دستورالعمل تجویز شود.
وی در عین حال به شیوع اضافهوزن و چاقی در این گروه اشاره کرد و گفت: حدود ۲۰ تا ۴۰ درصد بازماندگان با افزایش وزن مواجه میشوند. افزایش اشتها ناشی از برخی داروها، کاهش فعالیت بدنی در دوره درمان و تغییر عادات غذایی از عوامل اصلی این وضعیت است.
این متخصص تغذیه درباره راهکارهای عملی مدیریت تغییر ذائقه توضیح داد: در صورت بیمزه بودن غذا میتوان از سبزیجات معطر، لیمو یا ادویههای ملایم استفاده کرد. در صورت احساس طعم فلزی، جایگزینی گوشت قرمز با مرغ، ماهی یا حبوبات و استفاده از ظروف غیرفلزی توصیه میشود. همچنین شستوشوی دهان پیش از غذا و افزودن طعمهای ملایم شیرین مانند میوهها میتواند پذیرش غذا را افزایش دهد.
وی افزود: تنوع در بافت و دمای غذا اهمیت دارد و برخی کودکان غذاهای سرد مانند ماست یا اسموتی را بهتر تحمل میکنند. ارائه وعدههای کوچک و مکرر و توجه به بهداشت دهان، بهویژه در صورت خشکی یا زخمهای دهانی، نقش مهمی در بهبود وضعیت تغذیه دارد.
رمضانی در پایان تأکید کرد: آموزش مستمر خانوادهها و توجه جدی به مسائل تغذیهای، میتواند کیفیت زندگی کودکان بهبودیافته از سرطان را ارتقا داده و از بروز عوارض دیررس پیشگیری کند.
