وابستگی به فناوری و همه‌گیری کووید-۱۹ چگونه نسلی مضطرب و پریشان پدید آورده است؟

یک کتاب جدید، ادعا دارد که وابستگی بیش از حد نوجوانان به ابزارهای هوشمند و وقوع همه‌گیری کووید-۱۹ باعث افزایش اضطراب نسل جوان به طرز بسیار چشمگیری شده است؛ اما خوشبختانه هنوز راهکارهایی برای رفع این معضل وجود دارد.

امبر چندلر، یک معلم مدرسه و پژوهشگر حوزه آموزش کودکان و نوجوانان است که چندین کتاب تا به امروز در کارنامه خود دارد. جدیدترین اثر او، به تاثیر فناوری و همه‌گیری کووید-۱۹ روی نسل جدید و عملکرد آنها می‌پردازد. تجربیات او نشان می‌دهد که نوجوانان امروزی سطح بسیار بالایی از اضطراب را احساس می‌کنند که می‌تواند چالش‌های متعددی برای خود آن‌ها، والدین و آموزگاران ایجاد نماید.

راهکارهایی برای کاهش اضطراب نوجوانان امروزی

یکی از راهکارهای اشاره شده در کتاب جدید چندلر، کاهش زمان استفاده از گوشی‌های هوشمند توسط والدین است تا بتوانند فرصت بیشتری برای تعامل با فرزندان خود داشته باشند. همچنین توصیه شده است تا کودکان و نوجوانان نیز پیش از خواب، از وسایل هوشمند به‌خصوص گوشی استفاده نکنند و والدین هم تمرکز بیشتری روی بهداشت خواب آن‌ها داشته باشند.

گوشی‌های هوشمند تنها مقصر اصلی افزایش اضطراب در نوجوانان امروزی نیستند و ظاهراً همه‌گیری کووید-۱۹ هم تاثیر بسزایی در این معضل داشته است. چندلر معتقد است که وقوع پاندمی باعث شد تا بسیاری از کودکان نتوانند در زمان مناسب به توسعه مهارت‌های اجتماعی خود بپردازند و اکنون با قرارگیری در محیط‌های جمعی مانند مدرسه، مضطرب و پریشان می‌شوند.

از ابتدای ۲۰۲۰ تا اواخر ۲۰۲۲، ارتباط از طریق شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها، جای خود را به مکالمه حضوری و تعامل اجتماعی میان بسیاری از نوجوانان داد؛ در نتیجه اکنون بسیاری از آن‌ها مهارت بیشتری در ارتباط مجازی در مقایسه با دنیای واقعی از خود نشان می‌دهند. این موضوع به حدی نگران‌کننده بوده که واکنش دولت‌ها و نهادهای حمایت از کودکان را در پی داشته است. برای مثال استرالیا اخیراً حضور افراد زیر ۱۶ سال در شبکه‌های اجتماعی را ممنوع اعلام کرده و انتظار می‌رود چندین کشور دیگر هم محدودیت‌های مشابه در آینده را اجرا نمایند.

از نظر چندلر، ماهیت اعتیادآور شبکه‌های اجتماعی باعث بروز بحران در مهارت‌های ارتباطی نوجوانان شده و وظیفه والدین است تا هرچه زودتر از آسیب بیشتر به فرزندان خود جلوگیری کنند. افزایش آگاهی پیرامون مضرات استفاده زیاد از ابزارهای دیجیتال، به‌خصوص در اوقات فراغت، اکنون روی دوش مدارس و معلمان قرار گرفته؛ اما ظاهراً تلاش‌ها به اندازه کافی موثر واقع نشده است. چندلر اعتقاد دارد که دولت‌ها باید ماهیت اعتیادآور شبکه‌های اجتماعی را به رسمیت بشناسند تا پتانسیل آسیب‌زایی آن‌‌ها در جامعه پر‌رنگ‌تر شود.