از دمشق تا تهران؛ سلاف فواخرجی با دلش به «سرزمین فرشته‌ها» آمد

مراسم تجلیل از سلاف فواخرجی پس از نمایش «سرزمین فرشته‌ها» در جشنواره فیلم فجر، بیش از آن‌که یک آیین رسمی باشد، به روایتی جمعی از درد، مادرانگی و تعهد هنری بدل شد.

به گزارش عصر ایران، بازیگر سوری گفت این نقش را بازی نکرده، بلکه با دلش زیسته تا «برای کودکان مظلوم غزه، چیزی برای روز قیامت داشته باشد».

ظهر دوشنبه ۲۰ بهمن‌ماه، سالن ۹ پردیس ملت پس از اکران «سرزمین فرشته‌ها» حال‌وهوایی متفاوت داشت؛ فیلمی که با محوریت رنج کودکان و مادران غزه، تماشاگران و مهمانانش را به سکوتی سنگین و احساسی فرو برد. همین فضا، مقدمه مراسم خیرمقدم و تجلیل از سلاف فواخرجی، بازیگر مطرح سوری، شد؛ حضوری که از نگاه بسیاری، فراتر از یک مهمان خارجی در جشنواره فجر بود.

سونیا پوریامین، مجری مراسم، خطاب به فواخرجی گفت او نه‌تنها مادران غزه، بلکه «مادر همه بچه‌های مظلوم جهان» را به تصویر کشیده است؛ نقشی که به گفته او، نه اجرا، بلکه باور شده است.

منوچهر شاهسواری، دبیر جشنواره ملی فیلم فجر، نیز با تأکید بر جایگاه مادران در سینمای ایران، «سرزمین فرشته‌ها» را در امتداد آثاری دانست که مادری را به ستایش می‌نشینند و یادآور شد جنگ، بیش از همه، زنان و کودکان را قربانی می‌کند.

سلاف فواخرجی که برای نخستین‌بار فیلم را روی پرده می‌دید، با احساسی آشکار گفت: «از روز اول با دلم وارد این پروژه شدم تا روز قیامت، چیزی برای ارائه به کودکان مظلوم غزه داشته باشم.» او «سرزمین فرشته‌ها» را سرزمینی دانست که به صلح و مادرانگی ایمان دارد و تأکید کرد این فیلم حاصل ایمان جمعی همه عوامل است.

در ادامه، سخنان بابک خواجه‌پاشا، کارگردان اثر، و منوچهر محمدی، تهیه‌کننده فیلم، بر یک نکته مشترک متمرکز بود: مسئولیت اخلاقی سینما در برابر رنج کودکان. خواجه‌پاشا گفت امید دارد این فیلم، پاسخی باشد به پرسشی که «روزی از ما خواهند پرسید برای این بچه‌ها چه کردید».

واکنش‌های مسئولان حاضر نیز رنگ‌وبوی احساسی داشت؛ از مهدی چمران که فیلم را «بیان حال همه ما» در قبال غزه دانست، تا علیرضا زاکانی که «سرزمین فرشته‌ها» را یکی از تأثیرگذارترین فیلم‌های عمرش توصیف کرد؛ اثری که به گفته او، بدون اغراق، پرده از حقیقتی تلخ و جانسوز برمی‌دارد.

سخنان وائل رمضان، همسر سلاف فواخرجی هم جالب بود؛ جایی که از توصیه‌های فراوان برای نیامدن به ایران گفت، اما تأکید کرد فواخرجی به خاطر وفاداری به فیلم، این سفر را انتخاب کرده و حالا خودش را یک ایرانی می‌داند.

در پایان، با اهدای لوح تقدیر و تندیس یادبود، از سلاف فواخرجی تجلیل شد؛ اما آنچه در ذهن حاضران ماند، نه لوح و تندیس، که تصویری از مادری بود که «سرزمین فرشته‌ها» را از قاب سینما به قلب جشنواره آورد.