همشهری آنلاین: چهلوچهارمین دوره جشنواره «ملی» فیلم فجر تا امروز که روزهای پایانیاش را میگذراند، داور ندارد؛ یک سنتشکنی دیگر در تاریخچه حالا نسبتاً طولانی این جشنواره؛ بهخصوص که جشنواره فیلم فجر - مانند بسیاری از جشنوارههای دیگر - لااقل در دورههای متأخرترش کوشیده بود تا اعضای هیأتداوران را با زرقوبرقی در اندازه جشنواره کوچک منطقهایاش معرفی کند. با اینحال اگر در جشنوارههای بینالمللی رقابتی موسوم به الف لااقل رئیس هیأتداوران از مدتها قبل اعلام میشود، جشنواره فیلم فجر اسامی اعضای هیأتداوران را بسیار نزدیک به زمان برگزاری اعلام میکرد که مهمترین دلیلش همان محلیبودن جشنواره و درنتیجه لزوم انتخاب اعضای هیأتداوران از میان کسانی بود که فیلمی در جشنواره نداشتند.
اعلام نام رئیس هیأتداوران در یک جشنواره بینالمللی رقابتی هم جزئی از مراسم جشنواره است و هم بهانهای برای گمانهزنی رسانهها درباره رویکرد احتمالی اعضای هیأتداوران که معمولا در یک جشنواره بینالمللی رقابتی توسط رئیس هیأتداوران انتخاب و اعلام میشوند. جدا از این، بخشی از اعتبار جشنواره به شهرت اعضای هیأتداوران برمیگردد که در عینحال فرصتی را در اختیار هیأتداوران میگذارد تا اعتبار خود را تثبیت کنند یا ارتقا دهند؛ چنانکه اسامی هیأتداوران تاحدی رضایت حامیان مالی جشنواره را نیز تأمین میکند.
جشنواره «ملی» فیلم فجر البته بهواسطه محلیبودن از بسیاری از این فرصتها چشم پوشیده و به همان فرمول قدیمی هیأتداورانی وفادار مانده که شامل گروهی از اهالی سینما میشود که فیلمی در جشنواره ندارند و همچنین تعدادی از مدیران فرهنگی تا رضایت دولتیها و دیگر سازمانهای وابسته را نیز جلب کند. جشنواره تا امروز هیأتداوران ندارد؛ همچنانکه هیأتانتخاب نداشت؛ همچنان که سنتهای فراوان دیگری نیز نداشت.
پس آیا همچنان که دبیر تکسوار جشنواره، فیلمها را انتخاب کرد، قرار است برندگان را نیز اعلام کند؟ تا امروز پاسخ این سؤال را نمیدانیم. شاید مانند چند دوره پیش قرار است اعضای هیأتداوران ناگهان در شب اختتامیه همچون خرگوش از کلاه بیرون بیایند اما همچنان انگار این جشنواره قرار است به همین وضع، با حداقل حاشیه و ماجرا برگزار شود. میتوان حدس زد که هیچکس بهاندازه برگزارکنندگان این دوره از جشنواره برای پایانش روزشماری نمیکند.
