مراسم تشییع و وداع با پیکر استاد عبدالمجید ارفعی در تهران برگزار شد

به گزارش ایرنا، پیکر این استاد زبان‌های باستانی و مترجم منشور کوروش بدرقه شیراز می‌شود و در محوطه آرامگاه حافظ (حافظیه) به خاک سپرده خواهد شد.

علی‌اکبر صالحی، سیدمصطفی محقق داماد، کاظم موسوی، احمد مسجدجامعی، ژاله آموزگار، علی بلوکباشی، مهدی حجت و برخی دیگر از چهره‌ها و شخصیت‌های فرهنگی در مراسم تشییع و وداع با پیکر عبدالمجید ارفعی حضور داشتند.

رئیس مرکز دایره‌المعارف بزرگ اسلامی در این مراسم گفت: امروز روزی غم‌انگیز و اندوه‌بار برای فرهنگ و تمدن ایران زمین به شمار می‌رود، امروز ایران یکی از فرزندان دانشمند به دلبسته فرهنگ خود را از دست داد و ما اکنون به سوگ این استاد نشسته‌ایم. او مردی بزرگ بود که همه عمر  کوشش خود را برای شناخت ایران باستان به کار برد. زنده‌یاد دکتر عبدالمجید ارفعی، استاد برجسته و ممتاز زبان‌ها و فرهنگ ایران باستان و مترجم فرمان کوروش، با این دنیا وداع کرد.

سیدمحمدکاظم موسوی بجنوردی اظهار کرد: استاد ارفعی از دیرباز تلاش کرد که صلاحیت‌های علمی را برای شناخت ایران باستان بنابر کهن‌ترین متون و نقوش و کتیبه‌ها و گل‌نوشته های برجای مانده از سده‌های بسیار دور جمع‌آوری کرد و دستاوردهای علمی خود در جهان علم و به عشق هم‌میهنان به نمایش گذاشت.

موسوی برخی دستاوردهای علمی عبدالمجید ارفعی را اینگونه توضیح داد و افزود: ترجمه فرمان کوروش از زبان اکدی به فارسی، بارها در سلسله انتشارات این مرکز منتشر شده است، این ترجمه هدیه ارزشمندی است که این استاد بزرگوار به همه ایرانیان تقدیم کرد. همچنین ترجمه گل‌نبشته‌ها و الواح تخت جمشید از دیگر آثار درخشان دکتر رافعی است که شامل اسناد ارزشمند و مهمی از زمان ایران باستان بود

وی با اشاره به همکاری و همراهی مرکز دایره‌المعارف بزرگ اسلامی برای انتشار آثار پرفسور ارفعی گفت: خرسندیم که آثار او را منتشر کرده‌ایم. دکتر ارفعی از اعضای علمی شورای مرکزی دایره‌المعارف بزرگ اسلامی بود اما افسوس که وضع سلامتی او چنان نبود که از حضور او بیشتر برخوردار شویم. فقدان این دانشمند را نخست به خانواده محترم، همسر و فرزندان سوگوار او و سپس به جامعه علمی کشور و به همه دلبستگان فرهنگ و تمدن ایران تسلیت عرض می‌کنیم و برای آنها شکیبایی و تندرستی آرزو می‌کنیم.

عبدالمجید ارفعی که بیشتر به عنوان مترجم فارسی منشور کوروش و الواح هخامنشی شناخته می‌شود، از معدود بازماندگان عیلام‌شناسی در جهان بود. او نقش مؤثری در بازگرداندن الواح هخامنشی از آمریکا به ایران داشت و تا واپسین روزهای زندگی خود نیز همچنان پیگیر استرداد باقی‌ماندۀ و خوانش این الواح بود.

این استاد زبان های باستانی چهارشنبه ششم اسفندماه ۱۴۰۴ در ۸۶ سالگی بر اثر بیماری نارسایی ریوی، درگذشت.