خبرگزاری مهر؛ گروه سیاست: دوباره می خواهند با ایجاد اغتشاش، مظلوم نمایی و ریختن اشک تمساح، آب را گل آلود کنند تا این بار از طرق دانشگاه ها بر خلاف منافع ملی ماهی بگیرند. ماجرا از صبح شنبه، اولین روز هفته در دانشگاه صنعتی شریف تهران آغاز شد و امروز روز سوم خود را پشت سر گذاشت؛ با گشایش دوباره دانشگاه ها، دانشجویان به مناسبت چهلم شهدا و جانباختگان حوادث دی ماه و به تبعیت از دیگر مراسم های برگزار شده در سطح کشور، به دنبال برگزاری مراسم چهلم و یادبود بودند.
داغ فتنه شبه کودتایی آمریکایی - اسرائیلی دی ماه گذشته همچنان بر دلها سنگینی می کند، لذا دانشجویان با در دست داشتن تصاویر شهدا و پرچم کشورمان به راهپیمایی در سطح دانشگاه پرداخته و در مراسم یادبود حاضر شده بودند، تا اینکه عده ای دانشجونما با سر دادن شعارهای ساختارشکنانه، سر دادن هلهله و پرتاب سنگ و چاقو، به تجمع آرام و مسالمت جویانه برگزارکنندگان مراسم یادبود حمله ور شدند؛ موضوعی که به سرعت به دیگر دانشگاه ها سرایت کرد تا در سومین روز پی در پی شاهد تداوم ناآرامی ها و درگیری ها در دانشگاه های کشور باشیم.
درگیری فیزیکی، پرتاب سنگ و دیدن شدن چاقو ضامن دار در دستان دانشجونماها و سر دادن شعارهای رادیکال و فحاشی و هتاکی نشان داد که دشمن و فریبخوردگان داخلی آنان بعد از حدود شش هفته از حوادث تلخ ۱۸ و ۱۹ دی ماه برنامه های جدی برای بهم زدن فضای آرام دانشگاه ها و کشور دارند تا دوباره کشور را وارد فاز جدیدی از التهاب و تنش کنند. این در حالی است که کشور فضای ملتهب و پر از خشونت ناشی از اغتشاشات را در دی ماه با ثبت رسمی بیش از سه هزار شهید و جانباخته پشت سر گذاشته و خانوادههای کثیری همچنان عزادار هستند؛ از طرفی ناوگان آمریکا در منطقه حضور یافته و بر روند مذاکرات غیر مستقیم تهران و واشنگتن سایه افکنده، لذا در چنین وضعیتی هر گونه التهاب دوباره در جامعه می تواند چالش های جبران ناپذیری را برای منافع ملی کشورمان رقم بزند.
تلاش سازمانیافته برای تبدیل محیط دانشگاه به کانون تنش و بیثباتی
به طور طبیعی و معمول بخشی از اعتراضهای دانشجویی میتواند ریشه در مطالبات صنفی و آموزشی داشته باشد، اما شواهد نشان میدهد در برخی دانشگاهها، شعارها از سطح مطالبات معمول دانشجویی عبور کرده و ماهیت سیاسی و ساختارشکنانه یافته است، لذا تلاشهایی برای تحریک درگیری، تعطیلی کلاسها و ایجاد فضای ناامن آموزشی صورت گرفته است؛ این روند نشاندهنده تلاش سازمانیافته برای تبدیل محیط دانشگاه به کانون تنش و بیثباتی است.
بی تردید و به طور طبیعی اتمسفر دانشگاه ها و دانشجویان دارای انرژی سرشاری است و روح دانشجو عدالت طلب و آزادی خواه است که هرگونه ناخالصی و کمبود و ناکارآمدی را برنمیتابد، اما عصر ما دیگر دوره حقیقت محض نیست، بلکه زمانه ای است که پساحقیقت توسط رسانه های معاند و فضای مجازی آنگونه حقایق را وارونه می کند که موجب گمراهی برخی دانشجویان و فریب آنها در تحلیل و تبیین درست تحولات کشور می شود. جوانانی که فریب خورده و خط فکری خود را در امتداد برخی رسانه های فارسی زبان معاند در ایجاد تنش درگیری و آشوب مشاهده می کنند، از روی احساسات و بدون داشتن پشتوانه ای منطقی و مستدل و بی توجه به وضعیت خاص کشور، آنهم در یکی از پر حادثه ترین و سخت ترین سالها در چند دهه گذشته، گل به خودی می زنند.
آنان توجه ندارند در حالی که می توان با استفاده از کرسی های آزاداندیشی و انجمن های دانشجویی، در فضای دانشگاه ها و با ارائه استدلال مواضع و جهت گیری های گروه های دانشجویی را به سمت و سویی درست هدایت کرد، اما با این اقدامات خشن که حتی با یارگیری از خارج از دانشگاه ها همراه بوده است، زمینه تشدید فضای دوقطبی و حتی خدای نکرده جنگ داخلی را مانند سالهای ۵۸ و ۵۹ به وجود می آورند.
کنش های قهرآمیز برخی به ظاهر دانشجو ادامه خشونت طلبی، کشتار و آتش زدن های گروه های تروریستی در حوادث دی است که در نتیجه اقدامات بی خردانه و خائنانه شاهد بودیم که اعتراضات مسالمت جویانه و به حق اقتصادی بازاریان و کسبه شهرها، مصادره شد، تا کشور نتواند بر اساس راه های مسالمت جویانه، آرام و مدنی و در تعامل با مسئولین در سطوح مختلف، به دنبال حل مشکلات کشور در بخش های مختلف باشیم.
متاسفانه در سه روز اخیر، شاهدیم برخی دانشگاههای کشور شاهد تجمعها و تنشهایی بودهاند که از چارچوب مطالبات صنفی خارج شده و به شعارهای ساختارشکنانه و رفتارهای آشوبطلبانه منجر شده است. اخبار میدانی نشان میدهد در میان تجمعکنندگان، افرادی با هویت نامشخص و رفتارهای هدایتشده، حضور داشتند که تلاش کردند فضای دانشگاه را به سمت بیثباتی و درگیری سوق دهند. آنها ادامه همان مسیر کشته سازی کف خیابان ها را در سطحی نازل تر در حیاط دانشگاه ها دنبال می کنند تا در پروژه تنش سازی و سپس مظلوم نمایی شنا کنند.
بدون تردید مسئولین دولتی، وزیر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری روسای دانشگاهها و حتی نیروهای حراستی به دنبال آن هستند تا با تعامل و گفتگو و ایجاد فضای آرام این مشکل را حل کنند. حتی امروز محمدرضا عارف، معاون اول رئیس جمهور با نمایندگان دانشجویان از تشکلهای مختلف دیدار و گفتگو داشته است. برگزاری چنین جلسه ای به این سرعت این امری مثبت و سازنده است، اما باید توجه داشت در کنار ایجاد بستر گفتگو و ایجاد دیالوگ دو طرفه با دانشجویان، برخی عناصر حاضر در این اتفاقات، در خوشبینانهترین حالت دانشجونماهایی هستند که در ادامه و امتداد نیروهای سازمان یافته از کف خیابان به حیاط دانشگاه هستند و ضرورت دارد برخوردهای جدی با این گروه ها صورت گرفته و اجازه ندهند فضای دانشگاهها را که محیطی آرام جهت گفتگو و سازندگی است، به نام دانشجو و دانشگاه به اغتشاش بکشند.
کوتاهی نهادهای مسئول دانشگاهی قابل توجیه نیست؛ تساهل بی جا مخرب است
در این میان لازم است مسئولین وزارت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، روسای دانشگاهها، هیئت امنای آنها و نیز حتی حراست دانشگاه ها برخوردهای جدیتر با این موضوع داشته باشند، چرا که اساساً این به ظاهر دانشجویان اصلاً اعتراض مدنی را نمیشناسند که بخواهند با آنها مماشات کرده و با تساهل برخورد کنند.
دانشجونمایی که به سمت همنوع خود و به جرم مخالف عقیده اش بودن، چاقو پرتاب می کند، فضای گفتمانی ذهنش نگاهی دوقطبی و دو قطبی ساز است. او درکی از تساهل و احترام و گفتگو همراه با آرامش را نمی شناسد و اگر میدان پیدا کند، حاضر است به تبعیت از همفکران خود در حوادث دی ماه از اسلحه گرم هم استفاده کند، لذا باید با احترام به محیط دانشگاه ها، صف این افراد خشونت طلب را با جدیت از سایر دانشجویان جدا کرد و اگر ضرورت ایجاد می کند، باز هم مدتی کلاس های دانشگاه ها به صورت مجازی برگزار شود.
در چنین شرایطی، کوتاهی نهادهای مسئول دانشگاهی قابل توجیه نیست. وزارت علوم مسئول سیاستگذاری، نظارت و تضمین امنیت و ثبات محیطهای دانشگاهی است. عدم واکنش قاطع میتواند این پیام را منتقل کند که ساختارشکنی و آشوب هزینهای ندارد.
رؤسای دانشگاهها، مسئول مستقیم نظم و امنیت فضای آموزشی هستند. برخورد منفعلانه با عناصر آشوبطلب، به تضعیف اقتدار مدیریت دانشگاه و افزایش جسارت جریانهای افراطی منجر میشود. همچنین نیروهای حراست مأمور شناسایی عناصر نفوذی، مدیریت بحران و جلوگیری از تبدیل تجمعها به آشوب هستند. هرگونه تعلل یا مماشات در این حوزه میتواند امنیت دانشگاه و حتی جامعه را تهدید کند.
این در حالی است که دانشجویان سرمایه انسانی کشور هستند. تبدیل محیط دانشگاه به فضای آشوبزده، هم امنیت ملی را تهدید میکند و هم آینده علمی کشور را آسیبپذیر میسازد، لذا در شرایطی که شعارها ماهیت ساختارشکنانه یافته و افراد دانشجونما در حال سوءاستفاده از فضای دانشگاه هستند، وزارت علوم، رؤسای دانشگاهها و واحدهای حراست نباید کوتاهی کنند. برخورد قاطع، قانونی و هدفمند با عناصر آشوبطلب، در کنار تفکیک دانشجویان واقعی و مطالبات صنفی آنان، یک ضرورت مدیریتی و امنیتی است. مماشات با این پدیده، تنها به تشدید بحران و گسترش بیثباتی در محیطهای دانشگاهی منجر خواهد شد.
بنابر این باید تاکید کرد مماشات با دانشجونمای خشونت طلب آب در هاون کوبیدن است. تساهل بی جا با دانشجونمای خشونتطلب، زمینهساز عادیسازی قانونگریزی و فروپاشی نظم علمی کشور در دانشگاه ها است. قصور در برابر خشونتطلبان دانشگاهی، بازی در زمین آشوب و بیثباتی است و مدارا با عناصر خشونتگرا، به معنای مشروعیتبخشی به هرجومرج در محیط علم و دانش است، در نتیجه چشمپوشی از قانونشکنی در دانشگاه، ضربهای مستقیم به امنیت علمی و اجتماعی کشور است و مماشات با آشوبطلبان، نه مدارا، که خیانت به رسالت دانشگاه و آینده علمی کشور است.
هرگونه تساهل در برابر خشونت، دانشگاه را از کانون علم به میدان نزاع و بیثباتی بدل میکند و باید وزارت علوم و روسای دانشگاه های کشور علی رغم نیت خیری که در مدارا با برخی دانشجویان دارد، توجه کند که اگر غفلت کند و تساهل بی جا در برابر خشونت طلب ها به خرج دهد، دانشگاه را از کانون علم به میدان نزاع و بیثباتی بدل میکند، زیرا عده ای در میان دانشجویان نقاب بر چهره زده و قصد سو استفاده از اتمسفر دانشگاه را دارند.
