به گزارش مشرق، همزمان با بازگشایی دانشگاهها در نیمسال دوم تحصیلی، امروز مراسم گرامیداشت چهلم جانباختگان حوادث دیماه در شماری از دانشگاههای کشور برگزار شد.
این مراسمات در دانشگاه ها از جمله دانشگاه تهران با برپایی دسته عزاداری و شعارهای ضد آمریکایی دانشجویان همراه بود.
در دانشگاه تهران برخی از دانشجویان با راهاندازی دستهی عزاداری و سینهزنی یاد جانباختگان و شهدای اخیر را گرامیداشتند.
در دانشگاه صنعتی شریف نیز یکی از گروههای دانشجویی از برگزاری تجمع سکوت در صحن دانشگاه خبر داده بود و از طرفی قرار بود در مسجد دانشگاه مراسم عزاداری به مناسبت چهلم جانباختگان از طرف جمع دیگری از دانشجویان برگزار شود.
با این وجود تجمع سکوت جانباختگان در ضلع شمالی سلف، برخلاف اعلام اولیه مبنی بر محوریت سکوت با حرکت حاضرین به سمت سردر و سردادن شعارهای تند ادامه یافت و در فضا دو گروه دانشجویی مقابل هم قرار گرفتند.
اما ماجرا به همین جا متوقف نمیماند لیدرهای چند نفره تجمع که سلاح سرد نیز دارند بلافاصله سکوت را تبدیل به شعارهای رادیکال میکند تا بتوانند با دوقطبی سازی فضای دانشگاه را ملتهب کند.
در ادامه هم لیدرهای تجمع تلاش میکنند جمعیت را به سمت خیابان هدایت کنند تا بتوانند همچون ۱۸ دی بستر آشوب و متعاقبا کشته سازی برای عوامل تروریستی خیابانی فراهم آورند که موفق نمیشوند.
به همین دلیل هم تقابلی که قرار بود در خیابان شکل بگیرد را در دانشگاه شکل میدهند.
حامیان تجمع آشوب، مراسمی که دیدگاه متقابل پرچم دار آن است را بر نمیتابد و خود را داعیه دار انحصاری عزاداری میداند اما در همین ادعا نیز صادق نیست و عزاداری را صرفا زمانی ارزشمند میداند که بتوان از دل آن دوقطبی و آشوب بیرون کشید برای همین هم خیلی زود عزاداری را تبدیل به مراسم کف زنی و پایکوبی میکنند تا نشان دهند چیزی که کمترین ارزش را برایشان دارند شهدای ۱۸ دی است.
اصلا برایشان اهمیتی ندارد که چه افرادی در ۱۸ و ۱۹ دی جان باختند برای آنها مهم این است که خونی ریخته شود تا بشود با پیراهن خونی بستر خونریزی بیشتر را فراهم کرد.
چاقوهای ضبط شده در دست لیدرهای تبدیل تجمع به آشوب نیز نشان میدهد که آنها قصد تهیج و آسیب به دانشجویان را داشتهاند که گفته میشود حتی به سمت دانشجویان نیز پرتاب شده است.
هیئت رئیسه دانشگاه شریف به جمع دانشجویان رفت
پس از دقایقی رئیس دانشگاه به همراه چند نفر از استادان و اعضای هیئت رئیسه برای آرام کردن حاضرین در محل تجمع دو گروه حضور یافتند و خواستار خویشتنداری آنها شدند.
تجریشی در این زمینه خطاب به دو طرف گفت: علیرغم همه فشارها ما معتقدیم دانشگاه محل گفتگوست اما این اقدامات، صرفاً کار ما را برای برقراری گفتگو و حضوری ماندن دانشگاه سختتر میکند. تجمع و اعتراض شما ارزشمند است اما این اقدام با توهین، درگیری و تخریب همخوانی ندارد.
در دانشگاه امیرکبیر نیز تجمع مشابهی برگزار شد؛ در این تجمع دانشجویان انقلابی با در دست گرفتن پرچم ایران و عکس شهدا در برابر جمع دیگری از دانشجویان که به سر دادن شعارهای ساختارشکنانه اقدام کرده بودند، پرداختند.
در این میان، برخی رسانههای خارجنشین از جمله اینترنشنال با انتشار تصاویری در شبکههای اجتماعی، تلاش کردند فضای تنش را به خیابان کشیده اما خیلی زود مشخص شد که تصویر منتشر شده جعلی و مربوط به گذشته است.
این نخستین بار نیست که رفتار بخشی از دانشجویان این دانشگاه در کانون توجهات قرار میگیرد. در پاییز سال ۱۴۰۱ نیز انتشار اخباری درباره فحاشیهای رکیک و تجمعاتی با محوریت «مختلط شدن سلفسرویسهای دانشگاه» جامعه دانشگاهی را شوکه کرده بود.
در آن زمان نیز سطح مطالبات مطرحشده از سوی معترضان، با توجه به جایگاه علمی والای دانشگاه شریف، با واکنشهای تند و تعجب کارشناسان همراه شد. به نظر میرسد فاصله میان انتظارات عمومی از یک نهاد علمی نخبهپرور و برخی رفتارهای سیاسی ـ اجتماعی در این دانشگاه، به شکافی عمیق تبدیل شده است.
