فصل جاری برای پرسپولیس آنطور که هواداران انتظار داشتند پیش نرفته است. نه در مقطع حضور هاشمیان و نه حالا با اوسمار، تیم نتوانسته یک روند باثبات و صعودی را شکل بدهد و نتایج در حد نام و انتظارهای هواداران نبوده است. این در حالی است که بسیاری با تکیه بر تجربه موفق قبلی اوسمار روی نیمکت پرسپولیس و قهرمانی خاطرهانگیزی که رقم زد، امیدوار بودند همان نسخه دوباره تکرار شود؛ اما واقعیت این است که شرایط امروز با دو فصل قبل تفاوت زیادی دارد.
اوسمار در نشست خبری پیش از بازی با خیبر، اعترافی صریح و البته تلخ داشت. او گفت همهچیز به «انتظار» برمیگردد؛ هرچه انتظار بالاتر باشد و برآورده نشود، ناراحتی هم بیشتر خواهد بود. تأکید او بر این بود که ساختن یک تیم زمان میبرد و آنچه طی دو فصل شکل گرفته بود، حالا از بین رفته و نیاز به بازسازی دارد. این جملات در واقع نوعی پذیرش فاصله کیفیت فعلی تیم با دوران اوج قبلی بود.
دلیل این تفاوت را میتوان در چند عامل جستوجو کرد. نخست، بسته شدن تیم در تابستان؛ خریدهایی که انجام شد نتوانستند انتظارات را برآورده کنند و برخی از آنها کیفیت لازم برای ایجاد تحول در ترکیب اصلی را نداشتند. از سوی دیگر، ستارههای باتجربهای که در دوران قهرمانی اوسمار در اوج آمادگی بودند، امروز یا دیگر در تیم حضور ندارند یا مثل گذشته روی فرم نیستند.
در آن مقطع، بازیکنانی چون بیرانوند، گولسیانی، وحید امیری، دانیال اسماعیلیفر، عبدالکریم حسن، مهدی ترابی و عیسی آلکثیر ستونهای آماده و باکیفیت تیم را تشکیل میدادند و نقش پررنگی در قهرمانی داشتند. حتی اورونوف که آن زمان در اوج آمادگی بود، یکی از برگهای برنده اصلی پرسپولیس محسوب میشد؛ بازیکنی که حالا هفتههاست از فرم ایدهآل فاصله دارد.
واقعیت این است که سطح کیفی و آمادگی آن تیم با ترکیب فعلی قابل قیاس نیست و همین موضوع باعث شده پرسپولیس از ثبات و قدرت گذشته فاصله بگیرد. در چنین شرایطی، اعتراف اوسمار بیشتر شبیه یک واقعبینی بود تا توجیه. او فعلاً ناچار است با همین داشتهها مسیر را ادامه دهد، اما اگر در پرسپولیس ماندنی شود، به نظر میرسد برنامهاش برای فصل آینده یک خانهتکانی جدی و ساختن تیمی مطابق با ایدهآلهای خودش خواهد بود.
بیشتر بخوانید: اعتراف اوسمار: پرسپولیس کیفیت ۲ فصل قبل را ندارد
