چهارشنبه 22 بهمن 1404
Wednesday, 11 February 2026
عصر خبر؛ رضا جعفری- جشنواره فیلم فجر، در عین جایگاه و اهمیتی که برای عرضه تازهترین فیلمهای سینمای ایران و ارزیابی عملکرد عوامل اصلی و فرعی آثار از منظر تخصصی و فنی دارد، آوردگاهی بیبدیل برای ارزیابی عملکرد رسانهها در بازنمایی ظرفیتهای سینمای ایران هم به شمار میرود.
به همین دلیل هم هر ساله و در ایام برگزاری این رویداد، تمامی رسانههای رسمی، حداکثر توان خود را متوجه این رویداد میکنند تا علاوهبر بازتعریف نسبت خود با مخاطب و سینما، در میدان رقابت با دیگر رسانهها، توان خود را به رخ بکشند و اعتباری کسب کنند.
از همین روست که عملکرد صداوسیما بهعنوان رسانه رسمی و فراگیر کشور در این آوردگاه، زیر ذرهبین قرار میگیرد و در کنار کمیت ویژهبرنامهها و زمانبندی کنداکتوری شبکههای مختلف برای پوشش جشنواره فجر، کیفیت عملکرد هر یک از این برنامهها هم نیاز به آسیبشناسی دارد.
سالهاست که برنامه سینمایی «هفت» به شاخصترین برند سیما برای پوشش تحولات سینما تبدیل شده است. برندی که البته اعتبار سالهای ابتدایی تولدش را مدتهاست که از دست داده و تبعید آن از شبکه سه به شبکه نمایش، نقطه آغاز محدودتر شدن مخاطبان و به حاشیه راندهشدن آن از اولویتهای تلویزیون شد.
در ایام برگزاری چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر هم اما به سنت سالهای گذشته، پخش زنده این برنامه بهصورت شبانه در کنداکتور شبکه نمایش قرار گرفت تا طبق یک عادت، اینبار هم صرف پخش یک ویژهبرنامه، گزارش سالانه عملکرد مدیران سیما، قطورتر شود! اما امسال از مجری تا کارشناس، همه در ضعیفترین شکل ممکن برنامه را جلوی دوربین بردند؛ واقعیت این است که کارکرد برنامهای که در این شبها شاهد بودیم، جز تلاش برای کسب رضایت مدیران بالادستی و پرکردن کنداکتور در نیمه شب، چیز دیگری نبود.
برنامهای که نه «سینما» در آن موضوعیت داشت و نه «فجر»! تقلیل جریان نقد فیلم به دو منتقد ثابت که هر شب به گفتوگویی محافظهکارانه و خنثی نسبت به فیلمهای به نمایش درآمده در هر روز میپرداختند، در کنار تلاش برای تکریم چندباره مدیران سینمایی، خروجی برنامه را به یک دورهمی فاقد جذابیت برای سینمادوستان و البته سرذوقآور برای مدیران تبدیل کرد.
اوج این نگاه هم در گفتوگوهای ویژه این برنامه با مدیران و برگزارکنندگان جشنواره عیان میشد؛ جایی که منوچهر شاهسواری قریب به یک ساعت از جشنواره گفت و مجری هفت در هیچ موضعی او را به چالش نکشید و حتی از تجلیل و دستمریزاد چندباره خطاب به او هم دریغ نکرد.
تمهید کمک گرفتن از استعدادهای حوزه نقد هم به خروجی عجیبی در این ویژه برنامه منتهی شد و سوگیری عوامل برنامه و احتمالا مدیران بالادستی تلویزیون نسبت به برخی فیلمهای راهیافته به جشنواره، فارغ از پارامترهای سینمایی، در قالب همین نقدهای نوشته شده توسط منتقدان ناشناس، عیان میشد.
باز تاکید میکنم «هفت» مدتهاست که اعتبار خود را از دست داده و ویژه برنامهای هم که در شبهای فجر چهلوچهارم روی آنتن رفت، هیچ روزنه امیدی برای بازگشت اعتبار این برند، برایمان باقی نگذاشت. البته امسال تلویزیون کلا برنامه خاصی برای جشنواره نداشت و حتی برنامههای تولیدی از خانه جشنواره هم در بدترین زمان و بدترین شبکهها پخش شد…
