چهارشنبه 22 بهمن 1404
Wednesday, 11 February 2026
به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، ۱۷ دیماه ۱۳۷۹ یازده سال پس از رحلت امام خمینی (ره)، نامهای ایشان خطاب به هاشم صباغیان وزیر کشور دولت موقت مهندس مهدی بازرگان منتشر شد. ایننامه در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۵۸ نوشته شده و متن آن نیز به اینترتیب بود:
«بسمالله الرحمن الرحیم. مجلس خبرگان در جمهوری اسلامی بودجه ده میلیون تومانی و هتل مجلل اشرافی لازم ندارد. آقایان وکلای محترم که عمده آنان از علمای اعلام هستند از ایننحو تشریفات نگران هستند. آنان به حمدلله به زندگی نزدیک به طبقات محروم عادت نمودهاند. بودجه مذکور را تعدیل نمایید. و عذر برگشت مازاد صحیح نیست زیرا اعتبار مذکور ممکن است سنتی بشود در آتیه. ۲ شهریور ۱۳۵۸. روحالله الموسوی الخمینی.»
در خاطرات محسن رفیقدوست وزیر پیشین سپاه و بنیاد مستضعفان نقل شده امام خمینی (ره) سال ۱۳۴۱ اعلامیهای نوشته بود و بنا داشت آن را چاپ کند. حاج ابوالفضل توکلی بینا از مبارزان مسلمان ضد طاغوت مامور چاپ اعلامیه شد که وقتی نزد ایشان رفت گفت: آقا خودتان هم کمکی کنید! چاپ ایناعلامیه در شماری که میخواهید، حداقل ۱۰۰ هزار تومان هزینه دارد. امام ۳ هزار تومان آورد و گفت: اینها سهم امام است.
معنای حرکت امام این بود که باقی هزینه باید توسط توکلی بینا و مبارزان دیگر فراهم شود.
وقتی امام خمینی (ره) قصد شکستن تبعید حکومت شاه و بازگشت به ایران را داشت، به مبارزان پیام داد برای اسکانش، مکانی را در جنوب شهر تهران که متعلق به فرد خاصی نباشد، در نظر بگیرند. انقلابیون مسلمان هم مدرسه رفاه را برای اینکار در نظر گرفتند که از وجوهات شرعی مردم متدین و با اجازه خود امام خمینی (ره) ساخته شده بود.
بعد از مدتی هم که مساله بیماری امام (ره) و رفتن به جماران مطرح شد، دو خانه در آنمحله برای اینکار در نظر گرفته شد؛ خانه بزرگتر در اختیار فرزند ایشان سید احمد قرار گرفت و خانه کوچکتر را که کنار حسینیه جماران بود برای اسکان خود انتخاب کرد.
در روزهای ابتدایی پیروزی انقلاب که انقلابیون در مدرسه علوی بودند، روزی آشپز شاه به اینمحل منتقل و سپس آزاد شد. اما در سوال و جوابهایی که انقلابیون با اینفرد داشتند، روایتهای جالبی از خورد و خوراک محمدرضا پهلوی ارائه کرد. او گفت: «هر روز صبح یکهواپیما از دانمارک، مواد غذایی شاه و افراد خانوادهاش را میآورد. مخارجی که برای یکروز غذای شاه هزینه میشد، شاید هزار خانواده را سیر میکرد.»
در همانروزهای حضور اولیه در ایران، امام خمینی (ره) به علت کسالت نمیتوانست غذای مدرسه علوی را بخورد. به همیندلیل از حاجحسن معینی یکی از مبارزان حاضر که منزلش در کوچه روحی روبروی مدرسه علوی بود، خواست برای تهیه غذا اقدام کند و پولش را هم بگیرد.
پرسش یکی از انقلابیون از حاج حسن معینی درباره هزینه غذایی که در یکی از آنروزها برای امام خمینی (ره) پخته بود، با اینپاسخ همراه بود: ۲۵ تومان.
امام خمینی (ره) از ابتدای انقلاب معتقد بود اگر روحانیت وارد کار حکومت میشود، باید زیطلبگی (ارزشهای اخلاقی روحانیت) را حفظ کند.
در زمینه حفظ زی طلبگی خاطرهای هم مربوط به رهبر انقلاب آیتالله خامنهای وجود دارد که مانند خاطره اعلامیه سال ۱۳۴۱ امام، توسط محسن رفیقدوست روایت شده است:
«حدود دوماه به پایان ریاستجمهوری آقا مانده بود. امام هنوز در قید حیات بود. آقا مرا صدا کرد و دو خواسته از من داشت؛ یکی اینکه گفتند خانهای در خیابان ایران دارم، آن را برایم تعمیر کن؛ خانه مربوط به ۸۰ سال پیش بود؛ با حیاط و دو طبقه بنا، در مجموع ۱۴۰ متر مساحت داشت. واقعا یکخانه خرابه بود؛ که قبل از ریاستجمهوری آنجا زندگی میکرد. آن را تعمیر کردم.
خواسته دیگر اینکه: میخواهم از محافظینی که در اینهشتسال، در ریاستجمهوری بودند تشکر کنم، پول ندارم.
پرسیدم: نظرتان برای تشکر چیست؟
گفتند: نفری پنجاه هزار تومان به آنها بده.
چندروز پس از آن، امام رحلت کردند و ایشان رهبر شدند. یکروز خدمتشان بودم، دیدم یکچک ۵۰ هزارتومانی در وجه معاون اجرایی نخستوزیر آقای میرزاده نوشتند. گفتند: من اینجا (محل ریاستجمهوری) که زندگی میکردم، شاید آب و برق زیادتر از حد معمول، استفاده کردم، اینمبلغ را به خزانه بریزید.»
