به گزارش همشهری آنلاین، کامیار پیش از این هم در فیلم های لاکپشت سد معبر، کارت پرواز، نیم، بیداری، پیمان و زمستان بود به عنوان تهیه کننده حضور داشته است. او معتقد است جشنواره امسال برخلاف آنچه انتظار می رفت، بدون تنش برگزار شده و این را از نکات مثبت آن می داند.
امسال با تعداد زیادی از فیلم های اول در جشنواره روبه رو هستیم. این مسئله را چطور ارزیابی می کنید؟
ما حتما دلتنگ کارگردانهای قدیمیمان می شویم، اما ورود کارگردانهای جدید خون و اندیشه تازه و ریتم و فرهنگ خودش را دارد که به نظرم بسیار خوب است. همه جای دنیا هم همینطور است. یعنی کارگردان های قدیمیتر کنار می روند و کارگردانهای جدید جایشان را میگیرند.
به نظرتان کیفیت فیلمها چطور است؟ مقایسه بین کار فیلمسازان جوان و قدیمیترها چطور خواهد بود؟
نسبت به یک سری دوره ها حتما قویتر هستند و در برابر دوره های دیگری ضعیف ترند. اگر با دوره سی و سوم مقایسه کنید، حتما به آن قدرت نیست. ولی دورههایی هم بوده که در همین اندازه یا ضعیفتر بوده است. جشنواره هم مثل هر پدیده اجتماعی دیگر در دوره های زمانی مختلف قدرت ها و ضعف های خودش را دارد.
نکته مثبت و منفی جشنواره امسال چه بوده است؟
به نظرم مثل همه سال ها بود. فیلمهای ضعیف و قوی در کنار هم بودند. فیلم هایی بودند که شگفتزدهمان کرد، در مقابل فیلم هایی بودند که اسمشان را زیاد شنیده بودیم، اما وقتی دیدیم به قدرتی که تصور می کردیم، نبودند. در نهایت به نظرم فضای جشنواره میتوانست خیلی پرتنش باشد، ولی با مدیریتی که انجام گرفت، فضای معتدل تری برای گفتمان به وجود آمد که فکر می کنم از نقاط مثبت جشنواره است.
چه فیلم هایی را دوست داشتید؟
مارون را خیلی دوست داشتم. اسکورت و زنده شور ساخته کاظم دانشی هم خوب بودند. همینطور کوچ و جانشین.
اگر بخواهید از یک فیلم به عنوان پدیده جشنواره اسم ببرید، کدام فیلم خواهد بود؟
فیلم خودم. قطعا پروانه پدیده جشنواره امسال است. کارگردان جوانی دارد که بسیار خوب کار کرده و فیلم کاملا مربوط به سینمای مستقل است.
