به گزارش همشهری آنلاین، این موشک ترسناک با دقت بسیار بالا و قدرت تخریب فراوان میتواند نقش موثری را در دکترین دفاعی ایران بازی کند.
در بهار سال۱۴۰۲ بود که ایران نسخهای تازه از خانواده موشکهای «خرمشهر» را با نام «خیبر» یا «خرمشهر۴» رونمایی کرد؛ موشکی که بهگفته منابع رسمی، بر بهبود سرعت آمادهسازی، پایداری سوخت و بقاپذیری تمرکز دارد.
این موشک در رده موشکهای بالستیک میانبرد طبقهبندی میشود و از نظر معماری کلی، ادامه مسیر خانواده خرمشهر است؛ اما با تغییرات مهم در موتور، سامانه سوخت و طراحی سرجنگی.
چه چیز خرمشهر ۴ را متمایز میکند؟
سوخت مایعِ پایدار و از پیشبارگذاریشده: این موشک میتواند برای مدت طولانی با سوخت در مخازن باقی بماند. این موضوع زمان آمادهسازی پیش از پرتاب را بهطور محسوسی کاهش میدهد.
موتور بهینهتر: موتور جدید (اروند) برای رانش بالاتر و کنترل بهتر در فاز اولیه پرواز معرفی شده است.
طراحی بازگشتی (RV) بهبودیافته: برای تحمل تنشهای حرارتی و دینامیکی در ورود مجدد به جو، با هدف افزایش دقت و بقاپذیری.
پرتابگر متحرک (TEL): تحرکپذیری زمینی برای کاهش آسیبپذیری پیش از پرتاب.
مشخصات فنی موشک خرمشهر۴
رده: بالستیک میانبرد (MRBM)
برد: ۲۰۰۰ کیلومتر
نوع سوخت: مایع پایدار، قابل نگهداری طولانی در مخزن
جرم سرجنگی:۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ کیلوگرم
طول: حدود ۱۳ متر
قطر: حدود ۱.۵ متر
پرتاب: سکوی متحرک زمینی (TEL)
موتور: اروند
چرا سوخت پایدار مهم است؟
در بسیاری از موشکهای سوخت مایع، فرآیند سوختگیری پیش از پرتاب زمانبر و آشکار است. اگر واقعا امکان نگهداری بلندمدت سوخت در مخزن فراهم شده باشد، چرخه «آمادهسازی تا پرتاب» کوتاهتر و پنهانتر میشود؛ عاملی که در ادبیات نظامی با افزایش بقاپذیری و کاهش آسیبپذیری پیشدستانه گره خورده است.
جایگاه در خانواده خرمشهر
خرمشهر ۴ را میتوان گامی تکاملی نسبت به نسخههای پیشین دانست: تمرکز کمتر بر نمایش بردِ بیشتر و تمرکز بیشتر بر عملیاتیبودن، زمان واکنش، و دوام لجستیکی. طراحی بدنه بازگشتی و موتور جدید نیز نشان میدهد که توجه ویژهای به فازهای بحرانی پرواز (شتاب اولیه و ورود مجدد) شده است.
