همه شنیدهایم که قلعه نویی و ستارههای مسن تیم ملی مدام میگویند بازیکن جوان به درد بخور نداریم.
از ابتدای این فصل خیلی از مربیان جرات میدان دادن به جوانان را پیدا کردند اما باز میگفتند تیمهای مدعی چون تحت فشار هواداران خود برای کسب جام و توجیهی برای هزینههای هزار میلیاردی تیم بستن هستند، امکان میدان دادن به جوانان و پرداخت تاوان کسب تجربه توسط آنها -با تحمل اشتباهاتشان- را ندارند و نمیتوانند به جوانان میدان بدهند.
اما ابتدا محرم نوید کیا و سپس ریکاردو ساپینتو و حالا اوسمار ویرا این تابو را هم شکستند. در دو بازی آخر هفته نوزدهم، گل گهر با پاس لطیفی فر جوان و گلزنی شهرآبادی جوانتر، سه امتیاز بازی با ملوان را گرفت و به رتبه دوم صعود کرد. البته که در پایان بازی دوم این روز و با برد پرسپولیس، به رتبه سوم رفت.
سپس پرسپولیس با فیکس بازی دادن به امیرحسین محمودی این مسیر را ادامه و خود او گل سه امتیازی را زد. بلافاصله اوسمار شجاع شد و فرزین معاملهگری -خرید تازه خود از شمس آذر و ملیپوش امید- را به میدان فرستاد.
پیش از آنها استقلال هم مثل همیشه به قلیزاده و سحرخیزان، رزاق نیا و گودرزی و حتی فلاح و کوشکی که با وجود تجربه هنوز جوان هستند، میدان داده بود تا حالا فقط تراکتور بماند که آن هم دکترین اسکوچیچ اجازه میدان دادن به جوانان را نمیدهد! خیلی از مربیان کروات فصل را با ۱۱ نفر شروع و به پایان میبرند.
قطعاً تراکتور جوانان شایستهای دارد اما این اعتقاد اسکوچیچ به یک ترکیب ثابت است که اجازه بازی آنها را نمیدهد. اما دلیل هرچی که باشد، باز وقتی از قاعده صحبت میکنیم استثنا ملاک نیست. حالا در جمع ۱۶ تیم لیگ برتری به زحمت میتوان شریکی برای تراکتور پیدا کرد که در ترکیب اولیه خود یا تعویضهای ثابتش، بازیکن جوانی نداشته باشد.
و این دقیقاً همان هدف اصلی از برگزاری لیگ در تمام دنیاست. پویایی و گسترش فوتبال با ورود جوانان و تزریق خون تازه به تیم ملی و ساختن آینده که متعلق به جوانهاست. حتی اگر مربیانی مثل قلعه نویی کماکان مقابل این جریان ایستاده باشند!
