پنج شنبه 16 بهمن 1404
Thursday, 05 February 2026
نشست پرسشوپاسخ فیلم سینمایی «مارون» ساخته امیراحمد انصاری، بهعنوان نخستین برنامه پنجمین روز از چهلوچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر، عصر چهارشنبه ۱۵ بهمن در سالن ۱۲ پردیس ملت برگزار شد؛ نشستی که بیش از آنکه یک جلسه معمولی باشد، پرده از پشتصحنه یکی از متفاوتترین بیوگرافیهای جشنواره برداشت.
به گزارش عصر ایران، این نشست با حضور امیراحمد انصاری (کارگردان)، داود محمدی (مدیر فیلمبرداری)، مهدی صاحبی (تهیهکننده) و بهنام خاکسار (طراح جلوههای ویژه) و اجرای وحید رونقی برگزار شد.
امیراحمد انصاری در ابتدای صحبتهایش با تسلیت به داغداران حوادث اخیر، از ایده شکلگیری «مارون» گفت؛ ایدهای که از زندگی شخصیتی واقعی آغاز شد اما خیلی زود مسیر متفاوتی پیدا کرد: «هدایتالله طیب یک نخبه علمی بود؛ تحصیلکرده مهندسی کشاورزی در تالاهاسی فلوریدا و از نظر نظامی دارای هوش بالا. او به “چمران جنوب” معروف بود و همین ویژگیها ما را به سمت انتخاب بخشی از زندگیاش برای یک بیوگرافی متفاوت سوق داد؛ بیوگرافیای با حالوهوای جاسوسی–اکشن تا نسل جدید هم با آن ارتباط برقرار کند.»
او با اشاره به لوکیشنهای فیلم افزود: «بخش عمده فیلم در ایران ساخته شد و پلانهای کوتاهی هم در تالاهاسی آمریکا فیلمبرداری شد. مثل تمام بیوگرافیهای دنیا، ما هم روایت را دراماتیزه کردیم تا نبض تماشاگر در دست فیلم باشد.»
انصاری همچنین به بحث لهجه بازیگر نقش اصلی پرداخت و گفت: «این شخصیت سالهای زیادی در آمریکا زندگی کرده و به نظرم امیرحسین فتحی توانست لهجه و بیان او را بهدرستی اجرا کند.»
یکی از نکات فنی قابلتوجه فیلم، حجم بالای جلوههای بصری آن است. کارگردان «مارون» در اینباره توضیح داد: «حدود ۲۲ دقیقه جلوههای بصری در فیلم داریم؛ از پلانهای کروماکی و صحنههای فلوریدا گرفته تا عملیات فتحالمبین و بمباران بندر ماهشهر. همه این صحنهها در بندر انزلی فیلمبرداری شد و به دلیل نبود امکان جلوههای میدانی، با جلوههای ویژه بصری اجرا شدند.»
در ادامه، داود محمدی مدیر فیلمبرداری پروژه با تأکید بر اهمیت باورپذیری در آثار بیوگرافیک گفت: «برای ما مهم بود که فیلم حالوهوای مستند صرف نداشته باشد. نوع قاببندی و فیلمبرداری طوری طراحی شد که شخصیت اصلی هرگز مستأصل دیده نشود؛ او باید همیشه پویا و زنده باشد.»
نشست «مارون» نشان داد این فیلم نهتنها به دنبال بازگویی زندگی یک قهرمان است، بلکه تلاش دارد با زبانی سینمایی و پرتحرک، تعریف تازهای از بیوگرافی در سینمای ایران ارائه دهد؛ تعریفی که آن را به یکی از آثار بحثبرانگیز جشنواره تبدیل کرده است.
