رفتار منفعلانه کمیته ضد شکنجه ملل متحد و صلیب سرخ در برابر شکنجه گران صهیونیست

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما شبکه خبر در برنامه سلام خبرنگار با آقای رودباری؛ کارشناس حقوق بین الملل گفتگوی تصویری برقرار کرده و رفتار انسان دوستانه نیرو‌های مقاومت با اسرای صهیونیست و شکنجه اسرای فلسطینی در زندان‌های رژیم صهیونیستی را مقایسه و بررسی کرده است.

سؤال: حقوق بین الملل درباره سخنان اسرای فلسطینی و شهادت و شواهدی که ارائه می‌دهند درباره شکنجه‌هایی که در زندان‌های رژیم صهیونیستی متحمل شدند چه می‌گوید و نهاد‌های بین المللی چه کاری را می‌توانند و باید انجام دهند و تا الآن چه کار‌هایی صورت گرفته؟ چون قضیه فلسطین به هر حال یک قضیه سابقه داری است.

آقای رودباری؛ کارشناس حقوق بین الملل: ما اینجا شاهد رفتار منفعل کمیته شکنجه و البته صلیب سرخ هستیم. البته در این جا یک بحث کاملاً تکنیکال در بحث حقوق بین الملل مطرح است یعنی یک بحث مسئولیت بین المللی دولت اسرائیل، اگر اسرائیل را دولت بدانیم در فضای بین المللی و بعد بحث مسئولیت کیفری سران، همان طور که مطلعید، اسرائیل عضو کنوانسیون منع شکنجه است یعنی؛ منع شکنجه به عنوان یک تعهد عامه شمول باعث می‌شود هر دولتی که عضو این کنوانسیون باشد علیه این دولت به خاطر رفتار‌هایی که انجام داده شکایت کند و رفتار مشابه را ما در مورد شکایت گامبیا علیه میانمار داریم. این می‌تواند یک اتفاق خیلی خوب باشد و تمام دولت‌هایی که عضو این کنوانسیون هستند، بحث مسئولیت‌های بین المللی اسرائیل را در دیوان بین المللی دادگستری پیگیری کنند. چون خود فلسطین نمی‌تواند و عضو ناظر سازمان ملل متحد است نمی‌تواند در ICJ «دیوان بین المللی دادگستری» شکایت کند. اما بحث مسئولیت کیفری  یا همان وضعیت فلسطین در دیوان بین المللی کیفری برای رسیدگی به مسئولیت کیفری سران اسرائیل مطرح است و این می‌تواند یک مورد جدید باشد، کما این که ما شاهد یک رفتار منفعل و دوگانه در مورد اسرا و بحث رفتار با اسرا هستیم، چون شکنجه نکردن یک تعهد است و باید سریعاً کمیته منع شکنجه و صلیب سرخ گزارش‌هایی را تهیه کنند و برای جامعه بین المللی منتشر کنند.

سؤال: اشاره کردید علاوه بر مسئولیت نهاد‌های بین المللی به مسئولیت دولت‌هایی که دغدغه حقوق بشری دارند و باید در این باره اقدام کنند علیه شکنجه گران در رژیم صهیونیستی، الآن سازمان ملل برای تمدید آتش بس چه اقدامی می‌تواند انجام دهد و شورای امنیت که ازجمله بازو‌های اجرایی سازمان ملل است در این جا چه وظایفی به عهده دارد؟ 

آقای رودباری: اگر نگاهی به آخرین آتش بسی که از سوی سازمان ملل عنوان شد کنید، در مورد ویروس کرونا بود که آمدند یک آتش بس اعلام کردند. در مقایسه با آن که الان ما وارد یک مخاصمه مسلحانه شدیم، یک بحث ناچیز است و یک آتش بس چهار روزه تقریباً موضوع کاملاً خنده دار است و باید جامعه بین المللی به این موضوع پاسخ دهد که اگر یک روزی آلمان‌ها همین صهیونیست‌ها را مورد اذیت و آزار قرار دادند چرا باید امروز فلسطینی‌ها باید جبران خسارت کنند؟ همین صهیونیست‌ها بروند حقشان را از اروپایی‌ها بگیرند، مردم مظلوم فلسطین چه گناهی کردند؟ در مورد آتش بس غیر از فشار دولت‌ها باید شورای امنیت وارد عمل شود. اینجا امریکا روز گذشته اعلام کرده که حتماً نیاز به آتش بس است، اما زمانی که مسأله در شورای امنیت مطرح می‌شود و حتماً هم باید مطرح شود یک رفتار دوگانه ما از امریکا می‌بینیم. قاعدتاً فشار دولت‌ها و سازمان ملل می‌تواند به این موضوع بیفزاید، کما این که باید سازمان‌هایی که در این حوزه دخیل هستند در همین چهار روز که اجازه داشتند در این بحث شرکت کنند مثل خود WHO، یونیسف، مثل کمیته ضد شکنجه و البته صلیب سرخ باید گزارش هایشان را اعلام کنند سریعاً و ما ببینیم در چه وضعیتی هستیم، چون در زمان ۱۴ روز و این آثار خرابی و کشتاری که به وجود آمده قاعدتاً هیچ کار صحیحی را نمی‌شود انجام داد و موضوع کاملاً مغفول مانده و امیدواریم که سریعاً شاهد این مسأله باشیم کما این که مجدداً تأکید می‌کنم غیر از فشاری که دولت‌ها می‌آورند باید شورای امنیت قطعنامه صادر کند، همان طور که در مورد آتش بسی که در زمان کرونا اعلام کرد و امیدواریم این رفتار دوگانه را کنار بگذارند و صهیونیست‌ها هم اگر دنبال جبران خسارت در زمان هولوکاست هستند بروند به خود اروپایی‌ها و آلمان مراجعه کنند.