چرا کیفیت شبکه نمایش خانگی نزول کرده است؟ / سریال‌هایی با متوسط قیمت 5 میلیارد برای هر قسمت

شبکه آنلاین نمایش خانگی که در دوران شیوع کرونا به عنوان پایان دهنده به عصر سینما توسط برخی ناظران خوانده می‌شد، اکنون به شدت از دوران اوجش فاصله گرفته و تولیدات این بستر به خصوص در ایران با افت کیفی محسوسی همراه شده که علتش، ریزش قابل توجه تعداد مشترکان این بسترهای نوظهور عرضه محتواهای تصویری است.

به گزارش «تابناک»؛ سه سال پیش، زمانی که قرنطینه‌ها مصرف‌کنندگان را مجبور می‌کرد تا فعالیت‌هایشان را به صورت آنلاین انجام دهند، به نظر می‌رسید که عصر طلایی برای تجارت الکترونیک آغاز شده و به طور خاص سرمایه‌گذاران نسبت به گسترش سریع وی او دی ها و فرارسیدن غروب سینما سخن به میان آوردند؛ مسئله‌ای که حتی موضوع نشست اتحادیه تهیه کنندگان در اولین دوره جشنواره کن در دوران ظهور کرونا بود و آنها نیز چنین افقی را تصور می‌کردند. بنابراین سرمایه‌های کلان با خوش‌بینی متقاعد شده‌اند که باید برای تصاحب سریع این عرصه به این سمت و سو سوق یابند.

امروز آن روزهای پر هیاهو مانند یک خاطره دور به نظر می‌رسد و نه تنها در ایران بلکه در دنیا نیز شاهد کاهش چشمگیر رشد بسترهای تجارت آنلاین به ویژه شبکه نمایش خانگی هستیم که به عنوان جایگزین بسترهای فیزیکی رشدی جنون آمیز را در دوران قرنطینه تجربه می‌کرد. اگرچه وضعیت سالن‌های سینما در ایران همچنان خوب نیست و تنها برخی کمدی‌ها ظرفیت بازگشت سرمایه و سوددهی را دارند اما در دنیا اوضاع بهتر است و شاهد فروش چند صد میلیونی تا میلیارد دلاری فیلم‌های سینمایی هستیم و تماشاگر به شکل محسوسی به سالن‌های سینما در سراسر دنیا بازگشته است. بخشی از این تماشاگران ترجیح داده‌اند اشتراک‌هایشان را در یک یا چند وی او دی تمدید نکنند و سبد خریدشان را با بلیت سینما پرکنند.

به همین دلیل ریسک تولید افزایش یافته است، به خصوص در ایران که برآورد می‌شود مجموع مشترکان شبکه نمایش خانگی چیزی بیش از یک میلیون نفر است. اگرچه هزینه اشتراک همین تعداد مشترک به همراه هزینه پهنای باندی که وی او دی ها بابت تماشای فیلم‌ها توسط کاربران از شرکت‌های مخابراتی می‌گیرد، رقمی چند هزار میلیارد تومانی را شامل می‌شود اما هزینه تولیدات به شدت رو به فزونی است و سریال‌ها معمولاً با متوسط قیمت پنج میلیارد تومان برای هر قسمت تولید می‌شود که برای سازندگان 4 تا 4.5 میلیارد تومان هزینه در بردارد. در واقع اگر یک وی اوی دی مداوماً سه سریال اختصاصی در هفته پخش کند، هر هفته 15 میلیارد تومان و هر 60 میلیارد و هر سال 780 میلیارد تومان فقط برای این سه سریال دستمزد پرداخت می‌کند. این جز حجم بالای دوبله‌هایی است که وی او دی انجام داده و منتشر می‌کنند.

با توجه به شرایط اقتصادی، وی او دی‌ها امکان افزایش چشمگیر اشتراک را ندارند، چرا که در این صورت، تعداد مشترکین‌شان به شکل محسوسی ریزش خواهند داشت و بخشی از این مشترکین به دانلود این سریال‌ها از تلگرام و دیگر بسترها بدون پرداخت حق اشتراک سوق خواهد یافت. به همین دلیل وی او دی‌ها به سراغ محتواهای ارزان تر رفته‌اند که مخاطب نسبت به آن اقبال نسبی نشان می‌دهد، نظیر ناتو، مافیا، پدرخوانده، ضد که عمدتاً با بازیگران ارزان و درجه دو تولید شده و برنامه‌هایی چون آوای جادویی، صداتو، آن ساید، نیمه شب و وقت خواب که برای دفع الوقت نیز کارآمدی ندارند. افت کیفیت سریال‌ها و پخش سریال‌هایی چون سیاه چاله، حیثیت گمشده، عقرب عاشق و پدر گواردیولا نیز تلاش برای تولیدات ارزان تر با تکیه بر عوامل مقابل دوربین ارزان تر و بازیگران گرانقیمت و مطرح کمتر است. 

اگر فشارهای اقتصادی، قدرت خرید مردم را کاهش دهد قاعدتاً آمار مشترکین شبکه نمایش خانگی نیز افت بیشتری خواهد داشت که این افت بیشتر، بر قدرت وی او دی ها برای سفارش و خرید سریال‌های پربازیگر و باکیفیت نمایش خانگی تاثیر خواهد گذاشت و این افت کیفیت تشدید خواهد شد که منجر به ریزش بیشتر مخاطبان خواهد شد. بنابراین به نظر می‌رسد دورنمای شبکه نمایش خانگی به شکل محسوسی به شرایط اقتصادی کشور وابسته است و اگر اوضاع از این بدتر شود، دست کم برخی رقبای تازه نفس خیلی زود عرصه را ترک خواهند کرد و حاشیه نشین گود رقابت خواهند شد.