«برای رشد اقتصاد کشور و اصلاح امور اقتصادی کشور، به طور قاطع باید به سمت اقتصاد دانشبنیان حرکت بکنیم؛ اگر ما این سیاست را دنبال کردیم منافع زیادی برای کشور و برای اقتصاد کشور خواهد داشت». این جمله بخشی از راهبرد استراتژیک رهبر انقلاب برای زیستبوم دانشبنیان کشور است. حالا که یک دهه از توجه ویژه به دانش بنیانی شدن شرکت ها و استفاده از توان نخبگانی گذشته است لازم است ارزیابی ها و نتیجه گیری هایی در این زمینه انجام شود تا ببینیم تا چه اندازه کشور توانسته است به این مهم توجه کند.
به گزارش تابناک اقتصادی؛ مسئله رشد اقتصادی و رشد تولید ملی از مسیر دانشبنیان شدن اقتصاد ملی و صنایع بزرگ کشور یکی از دغدغههای اصلی رهبری است. این در حالی است که از قرن بیستم میلادی و با پیدایش مدل رشد سولو، نقش فناوری در تحقق رشد اقتصادی اهمیت ویژهای یافت و از آن پس نقش فناوری در رشد اقتصادی موضوع مورد توجه اقتصاددانان بوده است.
برای تحقق مسیر دانشبنیان شدن اقتصاد ملی باید سه محور اصلی به طور همزمان پیگیری شود. مسئله تحول در نظام تامین مالی اقتصاد دانشبنیان است که به تازگی و از مسیر اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه، ورود فناوری به صنعت با صرفه اقتصادی بالایی همراه شده است و همه هزینه کرد بنگاه به صورت اعتبار مالیاتی به بنگاه برخواهد گشت. همچنین در زمینه مدل موفق ورود فناوری و بومیسازی نیز، در چند سال اخیر، کارگروه تولید بار اول، مدلسازی موفقی در صنایع مختلف کشور در جهت بومی سازی فرآیندها و تجهیزات گلوگاهی داشته است که صنعت نفت و گاز به خوبی از این ظرفیت بهره برده است.
مسئله آخر در زمینه بزرگ شدن اقتصاد دانشبنیان و همچنین تسهیل ورود به اکوسیستم اقتصاد دانش بنیان است؛ جایی که نیازمند تغییرات جدی است و باید نوع ارزیابی و حمایتها به نحو بسیار زیادی تغییر کند و نقش تنظیم گری معاونت علمی در این بخش بسیار جلوه خواهد کرد. در همین رابطه و نقشه راه دانش بنیان شدن اقتصاد ملی، با اکبر قنبرپور کارشناس کارآفرینی به گفتگو پرداختیم که در ادامه خواهید خواند.
اکبر قنبرپور کارشناس ارشد مدیریت کارآفرینی در گفتوگو با تابناک اقتصادی درباره منویات رهبری در زمینه عبور از خام فروشی و رسیدن به اقتصاد دانش بنیان اظهار کرد: به طور کلی در درجه اول باید اولویت های خود را در این حوزه مشخص کنیم و این اولویت ها را از دو جهت می توان به آن پرداخت.
وی با بیان اینکه توجه به حجم کالاهای مورد نیاز و ماده خام که خارج می شود و به صورت ساخته شده برمیگردد و مزیت های رقابتی کشور و مزیت های نسبی منطقه با توجه به بزرگ بودن صنعتی مانند نفت در کشور ما اولویت دارد، افزود: رویکرد ما در این حوزه می تواند استفاده از شرکت های دانش بنیان باشد.
قنبرپور گفت: مسئله ای که در شرکت های دانش بنیان وجود دارد این است که این شرکت ها طی این ١٠ سالی که قانون برایشان ایجاد شده و توسعه پیدا می کنند ابعاد بزرگ پیدا نکردند و مقیاس پذیر نشدند.
وی با اشاره به اینکه برای بزرگ شدن شرکت های دانش بنیان و توجه به اقتصاد دانش بنیان باید خود شرکت ها سرمایه جذب کنند، تصریح کرد: اگر نتوانیم بازار را به این توان گره بزنیم، شرکت ها دانش بنیان بزرگ نمی شوند و زمانی که شرکت ها بزرگ نشوند نمی توان از توان آن ها استفاده کرد. وی ادامه داد: از بدنه جوان و نخبه کشور انتظار داریم چرا که میدانیم ظهور و بروز بدنه نخبه و جوان کشور در شرکت های دانش بنیان است.
قنبرپور در پایان گفت: تعداد چند هزار شرکت دانش بنیان داریم که اگر وارد آن شویم متوجه می شویم تقریبا ٨٠ درصد شرکت های دانش بنیان سهم بزرگی در اقتصاد دانش بنیان کشور ندارند و باید تمرکز اصلی معاونت علمی بر شرکتهای فناور و بزرگ دانشبنیان باشد تا بتوانیم با نظام حمایتی جدید به سمت افزایش سهم اقتصاد دانش بنیان از کل تولیدات ملی حرکت کنیم.