پایان زندگی یک بانوی اسطوره؛غفلت مسوولان و خاموشی رسانه ها

رسانه‌ها و خصوصا صداو سیما وظیفه داشتند، با اطلاع رسانی و انعکاس ابعاد مختلف زندگی و شخصیت ایشان که اولین استاد تمام و چهره ماندگار و نخستین بانوی متخصص زنان و زایمان کشور بودند و فداکارانه و عاشقانه و با پشتکار به خدمت صادقانه می پرداختند به تبیین الگو‌هایی مناسبی برای فرزندان و آینده سازان ایران زمین، ارائه نمایند و همچنین مسوولان مرتبط نیز در ایفای وظیفه و قدرشناسی غفلت و کوتاهی ورزیدند.

دکتر مریم «پوررضا قزل ایاغ»،متولد سال ۱۳۱۳ در تهران بودند ودر شرایط بسیار سخت تحصیل در آن سال‌ها، پس از اخذ دیپلم با کسب رتبه‌ اول در رشته پزشکی وارد دانشگاه علوم پزشکی تهران و پس از طی دوره‌ی پزشکی عمومی و تخصص،موفق به کسب مدرک فوق تخصص نازایی از فرانسه شدند رشته پزشکی و سپس تخصص زنان و زایمان شدند و بیش از ۶۵ سال‌متمادی در خدمت مادران و فرزندان این سرزمین بودند.

دکتر پوررضا، علی‌رغم امکان سکونت در پیشرفته‌ترین کشور‌های دنیا هیچگاه حاضر به ترک ایران نشدند و تا آخرین سالهای‌ عمر پربارشان جز به طبابت و سلامت مادران ایرانی و درمان و خدمت صادقانه نپرداختند. سال‌ها مسوولیت بخش زنان و زایمان بیمارستان مدائن را برعهده داشتند و در راه اندازی بیمارستان میرزا کوچک‌خان، نقش آفرین اصلی بودند.دکتر پوررضا نخستین بانوی ایرانی بودند که در رشته پزشکی به مقام استادی رسیدند و دهه های متمادی ،دبیر بورد تخصصی زنان و زایمان وزارت بهداشت بودند وکتاب فوریت‌های زنان و مامایی ایشان، به دفعات ،تجدید چاپ شده است.

دکتر پور رضا ، همواره معتقد بودند «در مقام استاد و معلم نباید از تحصیل علوم جدید باز ایستاد». اینجانب به عنوان یک استاد دانشگاه و یکی از هزاران فرزند ایران زمین که با دستان حاذق و توانمند زنده یاد خانم دکتر پوررضا به دنیا آمده ام، ضایعه درگذشت این اسطوره پزشکی را به همسر ارجمندشان «دکتر بیژن جهانگیری» و فرزندان گرامی ایشان که جملگی از پزشکان متخصص صاحب نام و برجسته هستند و همچنین جامعه پزشکی و همکاران پرتلاش و دوستداران ایشان ،صمیمانه تسلیت عرض نموده و از خدوند مهربان، رحمت الهی و بهشت برین را برای ایشان خواهانم.روحشان شاد و یادشان گرامی.

محمدرضا کریمی