حسن حبیبی کاپیتان اولین تیمی بود که قهرمان جام ملتهای آسیا شد. او به عنوان سرمربی با پاس دو بار به مقام قهرمانی لیگ تخت جمشید رسید. حبیبی پس از انقلاب سرمربی تیم ملی فوتبال شد و در دو دوره نیز سرمربیگری تیم ملی امید را برعهده داشت. عالیجناب حبیبی این روزها در خانه مشغول استراحت و به نوعی از فوتبال فاصله گرفته است.
سرمربی پیشین تیم ملی درباره آخرین شرایط جسمانیاش به خبرورزشی گفت: شکر خدا در حال حاضر بهتر هستم اما بعضی وقتها از لحاظ روحی دچار نوسان میشوم و فشار زیادی را از لحاظ عصبی تحمل میکنم. البته با استراحت خوب میشوم و پزشکان هم گفته اند که باید بیشتر استراحت کنم و از شور و هیجان و هیاهو کمی به دور باشم.
حبیبی در خصوص آخرین وضعیت فوتبال ایران گفت: با این فدراسیون نشینها همان بهتر که ما خانه نشین باشیم. بعضی از این آقایان طوری از فوتبال صحبت میکنند که انگار امثال ما از پشت کوه آمده ایم. آقایان لگد به گربه نزدهاند در مقابل ما طوری از فوتبال حرف میزنند که انگار ما چیزی نمیفهمیم و نمیدانیم فوتبال چیست. افتخارشان هم این است که یک دست لباس و شورت ورزشی خریده اند و با آن عکس یادگاری انداختند. اگر اینها از فوتبال حرف میزنند وای به حال ما!
وی همچنین افزود: در چنین شرایطی من و امثال من هرگز با این آدمها کار نمیکنیم چرا که بیشتر روح و روانمان به هم میریزد و اعصاب مان خرد میشود. همان بهتر که از طریق تلویزیون آقایان را تماشا کنیم و از فوتبال نوین آنها نهایت لذت را ببریم. من مدتهاست که دیگر فقط از طریق تلویزیون بازیها و نتایج را دنبال میکنم.
حبیبی درباره ماجرای خوبان عالم و این که شایعه شده برخی از رمالها در فوتبال فعالیت دارند به خبرورزشی گفت: واقعاً این مسائل خندهدار است. شاید به خیال آقایان برخی موفقیتها توسط جادوگران و رمالها به وجود آمده و شاید هم نان و آب برخیها از این راه تامین میشود اما زمانی که ما بازی میکردیم و زمانی که مربی بودیم از جادوگری و رمالی خبری نبود. حالا چگونه است که فوتبال ما آلوده به این مسائل مسخره شده است؟ شک نکنید که همه این چیزها به مدیران غیرفوتبالی ما برمیگردد و گرنه کسی که عضو خانواده واقعی فوتبال باشد سراغ این چیزها نمیرود.
سرمربی اسبق تیم ملی ادامه داد : من به عنوان بازیکن قهرمان جام ملتهای آسیا شدم و میتوانستم قهرمانی را با تیم ملی به عنوان سرمربی جشن بگیرم، اگر آن اتفاقات عجیب در جام ملتهای ۱۹۸۰ کویت رقم نمیخورد و صدام و عراقیها به ایران حمله نمیکردند. در صورتی که در کویت قهرمان میشدم ایران برای چهارمین بار جام قهرمانی آسیا را بالای سر برده بود. باور کنید ما این همه ادعا نداریم که دوستان تازه به دوران رسیده از فوتبال حرف میزنند.
سرمربی پیشین تیم ملی امید کشورمان در پایان گفت: تیم ملی با مهرههای بسیار ارزشمندی که دارد به راحتی راهی جام جهانی خواهد شد ولی اگر تا الان موفق بودهایم به لطف همت و تلاش بچهها و استعدادهای درخشانی بوده که در فوتبال ما وجود دارد.
