یکی از بحثبرانگیزترین اخبار این روزهای فوتبال ایران، تصمیم مدیران پرسپولیس برای فعال کردن بند تمدید قرارداد اوسمار ویهرا است؛ تصمیمی که در شرایطی گرفته شد که سرخها در نیمفصل دوم عملکردی کاملاً ناامیدکننده داشتهاند و با ثبت ۵ شکست در ۷ بازی، عملاً از فرم یک مدعی فاصله گرفتهاند.
این اقدام در حالی انجام شد که بسیاری انتظار داشتند باشگاه در پایان فصل درباره آینده نیمکت تصمیمگیری کند، نه اینکه در اوج فشار و نتایج ضعیف، قرارداد سرمربی برزیلی را برای فصل بعد هم قطعی کند. هرچند درباره دلایل پشتپرده این تصمیم و منطق مدیریتی آن صحبتهای زیادی مطرح شده، اما از زاویهای دیگر این ماجرا میتواند یک ریسک جدی برای باشگاه باشد.
با فعال شدن بند تمدید خودکار، حالا اگر مدیران پرسپولیس در هفتههای آینده یا حتی در پایان فصل به این جمعبندی برسند که باید با اوسمار قطع همکاری کنند، ناچار خواهند بود کل مبلغ قرارداد فصل آینده او را پرداخت کنند؛ موضوعی که از نظر مالی فشار سنگینی به باشگاه وارد میکند و به نوعی یک قمار بزرگ برای پرسپولیس به حساب می آید.گفته میشود دستمزد او برای فصل بعد حدود یک میلیون دلار است؛ رقمی قابل توجه که در صورت جدایی زودهنگام، بدون اینکه او روی نیمکت بنشیند باید پرداخت شود.
هرچند در واقع مدیران پرسپولیس با این تصمیم،از اوسمار حمایت و به او برای فصل بعد اختیار تام دادند ولی مسیر بازگشت را برای خودشان دشوار کردهاند. اگر اوسمار نتواند تیم را از بحران خارج کند و نتایج ضعیف ادامه داشته باشد، باشگاه در موقعیتی قرار میگیرد که یا باید به همکاری ادامه دهد و امیدوار به بهبود شرایط باشد، یا با پرداخت رقمی سنگین، پروژه را نیمهتمام متوقف کند.
به همین دلیل تمدید قرارداد اوسمار بیش از آنکه یک پیام حمایتی ساده باشد، حالا به یک قمار مدیریتی تبدیل شده؛ قماری که موفقیت یا شکست آن مستقیماً به نتایج هفتههای پیش رو گره خورده است.
بیشتر بخوانید: تحلیل مدافع سابق پرسپولیس از حرکت جدید باشگاه؛ هوشمندانه بود!
