فوتبالیستهایی که تیم عوض میکنند، همواره مقابل تیم فصل قبل خود از انگیزه بسیاری برخوردار و در هر شرایط از آمادگی که باشند، توسط مربیان به دلیل همین انگیزه به کار گرفته میشوند. آنها ترجیح میدهند تمام بازیها را ببازند اما به تیم سابق خود نبازند!
این ماجرا برای حسین ابرقویی نژاد هم صدق میکرد. مدافعی که فصل قبل در نخستین حضور خیبر در سطح اول حرفهای نمایشی قابل تحسین داشت و تابستان امسال به پرسپولیس آمد. خریدی که تبدیل به یک دردسر بزرگ برای رضا درویش شد و خیلیها حضور او در پرسپولیس را به روابط غیر فوتبالی ربط دادند.
ابرقویی در شروع کار خوش شانس بود که پورعلی گنجی مصدوم بود، سپس کنعانی مصدوم شد تا او بتواند خود را در ترکیب اصلی پرسپولیس پیدا کند. نمایشی خوب که باعث دعوتش به تیم ملی هم شد، برابر روسیه فیکس بازی کرد اما بازی بعدی را با مصدومیت از دست داد.
در بازگشت از فیفا دی مهر ماه، پرسپولیس در هفته هفتم در خرم آباد مهمان خیبر شد. دیداری که با شکست ۲-۱ قرمزها بلیط خروج را دست درویش و وحید هاشمیان داد تا حجم اتفاقات آنقدر زیاد شود که کمتر کسی به حسین کنعانی ابرقویی نژاد نگاه کند. کسی که به هیچ قیمت دوست نداشت مقابل تیم فصل قبل خود مغلوب شود!
اما این اتفاق افتاد و همه چیز ماند تا بازی برگشت، دیداری که جمعه اول اسفند در تهران برگزار و اوسمار هم ابرقویی را مثل هاشمیان، مقابل تیم سابقش فیکس بازی داد و دوباره پرسپولیس ۲-۱ به خیبر باخت! ابرقویی رفت و برگشت با یک نتیجه به تیم سابقش باخت تا به بدترین شکل دبل شود! به خصوص که ضعفهای خط دفاعی پرسپولیس بدجور به چشم آمد.
اینجا را بخوانید: شروع هفته بیست و دوم لیگ برتر همه را امیدوار نگه داشت
