خبرگزاری مهر – گروه استانها: با فرارسیدن ماه مبارک رمضان، شهرها و روستاهای کهگیلویه و بویراحمد رنگ و بوی معنویت به خود میگیرد و مردم با آداب و رسوم خاصی به استقبال «میهمانی خدا» میروند.
ماه مبارک رمضان در این استان تنها یک مناسبت عبادی نیست، بلکه جلوهای از همبستگی اجتماعی، باورهای عمیق دینی و آیینهای کهنی است که نسل به نسل منتقل شده است.
در این خطه از جنوب کشور، مردم از روزهای پایانی شعبان با غبارروبی مساجد، تدارک مایحتاج و آمادهسازی فضاهای مذهبی، خود را برای «میهمانی خدا» مهیا میکنند.
رمضان در این استان با سفرههای ساده اما صمیمی افطار، آیینهای جزءخوانی قرآن، شبهای پرشور قدر و رسمهای بومی همچون بانگ سحر در کوچههای روستا معنا مییابد.
سنتهایی که ریشه در فرهنگ عشایری و روستایی منطقه دارد و هنوز هم در بسیاری از شهرها و آبادیها زنده و جاری است.
این گزارش نگاهی دارد به جلوههایی از آداب و رسوم مردم کهگیلویه و بویراحمد در ماه مبارک رمضان، آیینهایی که تلفیقی از ایمان، فرهنگ بومی و روحیه همدلی مردمان این دیار است.
غبارروبی مساجد؛ آغاز میهمانی خدا
در این رابطه رئیس ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی هنری مساجد استان کهگیلویه و بویراحمد در گفتوگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: همه ساله پیش از آغاز ماه رمضان، آیین غبارروبی و آمادهسازی مساجد با مشارکت مردمی انجام میشود.
حجتالاسلام علیرضا مقتدر افزود: فضاسازی مساجد، برپایی سفرههای افطاری، جزءخوانی قرآن کریم و برگزاری مراسم لیالی قدر از جمله برنامههای ثابت این ایام است.
وی بیان کرد: ردیف بودجه مشخصی برای کانونهای مساجد پیشبینی نشده، اما با همکاری دستگاههای فرهنگی تلاش میکنیم برنامههای شاخصی در سطح استان اجرا شود.
رسمهای ماندگار در روستاها
یک پژوهشگر مردمشناسی نیز در گفتوگو با خبرنگار مهر با اشاره به سنتهای قدیمی رمضان در کهگیلویه و بویراحمد گفت: در گذشته مردم از ماه رجب خود را برای روزهداری آماده میکردند و پیش از رمضان نان و مایحتاج مورد نیاز را تهیه میکردند.
رضا رفیعی افزود: بزرگان طوایف و روحانیان با برپایی سفرههای افطاری و مجالس ختم قرآن، محور گردهماییهای مردمی بودند و شبهای احیا با شور خاصی برگزار میشد.
وی ادامه داد: در بسیاری از روستاها هر شب یک جزء قرآن در خانهای تلاوت میشد و مردم به صورت گردشی دور هم جمع میشدند.
فانوسبهدستان سحر
رفیعی با اشاره به رسم بیدارباش سحر بیان کرد: در گذشته و پیش از فراگیر شدن سیستمهای صوتی، افرادی با در دست داشتن فانوس در کوچهها حرکت میکردند و با بانگ و مناجات مردم را برای سحری بیدار میکردند.
وی افزود: گاهی فردی بر بام خانه میرفت و با گویش محلی اهالی را صدا میزد تا کسی از فیض روزهداری جا نماند.
خوراکهای ساده اما صمیمی
این پژوهشگر تاکید کرد: غذاهایی همچون حلیم یا هریسه، شیربرنج، آش کشک و آش دوغ از خوراکهای رایج این ماه بود و تهیه و فروش زولبیا و بامیه نیز رونق داشت.
وی گفت: در فصلهای گرم سال که رمضان با برداشت محصولات کشاورزی همزمان میشد، کشاورزان کار را به ساعات شب موکول میکردند.
تغییر سبک زندگی در گذر زمان
یکی از سالمندان استان نیز در گفتوگو با خبرنگار مهر با یادآوری خاطرات گذشته اظهار کرد: در گذشته صفا و صمیمیت بیشتری میان مردم حاکم بود و سحر و افطارها بیشتر به صورت جمعی برگزار میشد.
وی افزود: امروز امکانات بیشتری فراهم شده و هر فردی تلفن همراه و نرمافزار اذانگو در اختیار دارد، اما گرمی روابط گذشته کمتر احساس میشود.
با این حال، آیینهای ماه مبارک رمضان در کهگیلویه و بویراحمد همچنان در میان نسلهای مختلف جریان دارد و سنتهایی همچون ختم قرآن، افطاریهای مردمی و برگزاری مراسم شبهای قدر، جلوهای از همبستگی و ایمان مردم این دیار را به نمایش میگذارد.
