خبرگزاری مهر؛ گروه استانها: شهید امدادگر محمود زینیوند را همه با مرام و مردانگیاش میشناختند؛ داشمشتی و بامعرفت. مردی که با وجود مشغله فراوان کاری، هیچگاه از مسئولیت اجتماعی و دینیاش شانه خالی نمیکرد.
او راننده جرثقیل بود؛ سختکوش و پرکار. اما با فرارسیدن ایام محرم، کار برایش معنایی دیگر پیدا میکرد. محمود، عاشقانه و بیهیچ چشمداشتی، پشتیبانی هیئت بزرگ تعزیه اعظم خرمآباد را بر عهده میگرفت و این وظیفه را نه یک تکلیف، که افتخار خود میدانست.
شهید زینیوند از شهدای جنگ تحمیلی ۱۲ روزه است و به ما آموخت میتوان در عین داشمشتی بودن، در وقتش «خاکیتر از خاک» شد برای مردم؛ بیادعا، بیهیاهو و بیتوقع. مردانگیاش در عمل معنا پیدا میکرد، نه در شعار.
