خبرگزاری مهر؛ گروه استان ها- محدثه نجف زاده: رمضان این ماه محبوب خدا فرا رسید تا بندگان پس از یک سال دویدن و نرسیدن یکبار دیگر گرد خستگی از دل بزدایند و لباس حقیقت بندگی بر تن کنند.
در آغاز ماه مبارک رمضان نسیمی از آرامش و معنویت بر دلها میوزد و گویی زمان ایستاده تا انسان دوباره با خویشتن، با خدا، و با جهان پیرامونش گفتوگویی تازه آغاز کند.
ماه رمضان تنها یک دوره از خودداری و روزهداری نیست و لحظهای است برای بازگشت، برای پالایش روح از غبار روزمرگیها و پیوند دوباره با فطرت پاک انسانی.
در این ماه، بوی سحرگاه با زمزمه دعاها درهم میآمیزد و سفرههای ساده افطار، معنای دیگری از مهربانی و برکت مییابند و انسان در برابر لقمه و قطره آب، مسئولیت خود را میفهمد و میآموزد که هر نعمتی، نشانی از لطف الهی و هر گرسنهای، آینهای از وجدان بیدار جامعه است.
رمضان فرصتیست برای تمرین صبر، بخشش و عشق تا در این ایام، دلها نرمتر شوند و زبانها محتاطتر و نگاهها مهربانتر و دستهایی که به سوی محرومان دراز میشود، از جنس ایمان است؛ ایمان به اینکه نیکی چراغیست که با روشن شدن یک دل جهان را گرمتر میکند.
آغاز رمضان یعنی گشودن فصل تازهای از انسانیت است و فصلی که در آن یاد خدا محور حرکت است و اخلاق جوهر زندگی. کسی که در این ماه به جای تظاهر صداقت را تمرین کند و به جای حرص، قناعت را دریابد و به جای خشم، آرامش را بنوشد در حقیقت روزه دل گرفته است.
ماه رمضان، تجلی نور در دل تاریکیهای درون ما است تا دعوتی برای زلال شدن، برای بازگشت به اصل خیر و برای ساختن جهانی که در آن خلوص و مهربانیش ارزش والایی دارد بر ما عرضه گردد.
رمضان فرصتیست برای خودسازی
این ماه تنها به معنای خودداری از خوردن و آشامیدن نیست و فرصتی است برای خودسازی، تقرب به پروردگار و تهذیب نفس و پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) در بارها به اهمیت و جایگاه ویژه این ماه اشاره کردهاند.
پیامبر اکرم (ص) درباره ماه رمضان فرمودهاند: «خداوند، ماه رمضان را میدان مسابقهای برای بندگانش قرار داده تا با طاعتش، در آن بر یکدیگر سبقت گیرند.» پس براساس این حدیث ماه رمضان به مثابه میدانی برای رقابت در خیر و نیکی ترسیم است. جایی که هر کس با اعمال نیک خود میتواند گوی سبقت را از دیگران برباید و به مقام قرب الهی دست یابد.
همچنین، ایشان در خطبه شعبانیه، پیش از آغاز ماه رمضان فضائل این ماه را اینگونه برشمردند: «ای مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و مغفرت به شما روی آورده است، ماهی که نزد خدا بهترین ماهها است و روزهایش بهترین روزها و شبهایش بهترین شبها و ساعاتش بهترین ساعات است.»
یکی از زیباترین ویژگیهای ماه رمضان، آغاز آن با رحمت و برکت است و پیامبر اکرم (ص) در حدیثی فرمودهاند: «أولُ شَهرِ رَمَضانَ رَحمَةٌ و أوسَطُهُ مَغفِرَةٌ و آخِرُهُ الإجابَةُ و العِتقُ مِنَ النّارِ.» یعنی ابتدای ماه رمضان رحمت است و میانه آن مغفرت است و پایان آن اجابت دعا و آزادی از آتش دوزخ.
پس روزه فقط گرسنگی و تشنگی نیست، بلکه تمرینی برای کنترل نفس و دستیابی به تقوای الهی است و قرآن کریم در آیه ۱۸۳ سوره بقره میفرماید: «ای کسانی که ایمان آوردهاید! روزه بر شما مقرر گردید همانگونه که بر کسانی که پیش از شما بودند مقرر شده بود، باشد که پرهیزکار شوید.»
تقوا هدف اصلی روزه داری
لذا این آیه هدف اصلی روزه را رسیدن به تقوا معرفی میکند و طبق گفته رسول اکرم (ص) هر کس ماه رمضان را از روی ایمان و احتساب روزه بگیرد، گناهان گذشتهاش آمرزیده میشود.
امام صادق (ع) نیز در مورد ماه رمضان توصیههای ارزشمندی دارند و می فرمایند: «هر کس در ماه رمضان، یک آیه از کتاب خدا را تلاوت کند، همانند کسی است که در ماههای دیگر ختم قرآن کرده باشد.»
ایشان درباره ارزش روزهدار حقیقی فرمودند: «روزه، تنها خودداری از خوردن و آشامیدن نیست؛ هرگاه روزه گرفتی باید گوش و چشم و زبان و پوست و مویت نیز روزه باشد.»
بنابراین اصلیترین هدف روزه گرفتن رسیدن به تقوای الهی است و همانطور که در قرآن کریم آمده روزه بر شما مقرر شد تا پرهیزکار شوید، روزه با کنترل نفس، دوری از گناهان و تقویت اراده، انسان را به مقام تقوا نزدیک میکند و باعث میشود در برابر وسوسههای شیطانی مقاومتر شود.
حجت الاسلام مجتبی کلباسی، رئیس مرکز تخصصی مهدویت در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به شروع ماه رمضان و برکات الهی در این ماه اظهار داشت: ماه رمضان ماهی است که نامش در قرآن آمده است و پیامبراکرم(ص) میفرمایند رمضان ماه رحمت، برکت و مغفرت است، اگر از ماه رمضان بخواهیم بخوبی بهره برداری کنیم باید ابتدا نسبت به آن معرفت پیدا کنیم و به خوبی آن را مورد شناسایی قرار دهیم.
وی افزود: برکت ماه رمضان به خاطر نزول قرآن و هم چنین شب قدر است و اگر شناخت ما نسبت به این ماه کم باشد فرصتها از دست می روند.
رمضان ظرفیتی متفاوت از سایر ایام سال دارد
حجت الاسلام والمسلمین حبیبالله فرحزاد در گفتگو با خبرنگار مهر در سخنانی با اشاره به جایگاه ماه مبارک رمضان در آموزههای اسلامی اظهار کرد: یکی از سنتهای رسول گرامی اسلام، آمادهسازی جامعه برای ورود به این ماه نورانی بود، ماهی که در روایات از آن به عنوان ضیافت الهی یاد شده و بندگان در آن مشمول کرامت ویژه پروردگار قرار میگیرند.
وی افزود: در این ماه، نفس کشیدن تسبیح، خواب عبادت، اعمال پذیرفته و دعاها مستجاب است و این مضامین نشان میدهد که رمضان ظرفیتی متفاوت از سایر ایام سال دارد.
وی گفت: هرچند همه زمانها متعلق به خداوند است، اما همانگونه که برخی مکانها همچون مسجد و مشاهد مشرفه شرافت مضاعف دارند، ماه رمضان نیز از کرامت خاص برخوردار است و در روایات از آن به عنوان سیدالشهور یاد شده است.
این استاد حوزه علمیه ادامه داد: همانگونه که شب قدر در میان شبها برتری دارد و فضیلت آن از هزار ماه افزونتر است، رمضان نیز در میان ماهها جایگاهی ممتاز دارد و نمیتوان آن را با سایر ماهها مقایسه کرد.
فرحزاد با اشاره به روایات نبوی بیان کرد: پیامبر اکرم فرمودهاند اگر بندگان میدانستند در ماه رمضان چه خیر و برکتی نهفته است، آرزو میکردند که همه سال رمضان باشد، همچنین در این ماه، انجام اعمال مستحبی حتی در حد دو رکعت نماز، پاداشی عظیم در پی دارد و تلاوت یک آیه قرآن، ثوابی همسنگ ختم کامل قرآن در دیگر ماهها خواهد داشت.
این استاد حوزه علمیه با اشاره به بیان امیرالمؤمنین علیهالسلام اظهار کرد: فضیلت ماه رمضان نسبت به دیگر ماهها همانند برتری اهلبیت علیهمالسلام بر سایر انسانهاست و در روایات تأکید شده که آنان با هیچکس قابل قیاس نیستند و از همین رو، رمضان نیز ماهی استثنایی و غیرقابل مقایسه با دیگر ایام سال است.
درب های بهشت در ماه رمضان گشوده است
فرحزاد با بیان اینکه در این ماه درهای بهشت گشوده و زمینه بازگشت و توبه فراهم است، افزود: در روایات آمده است محروم حقیقی کسی است که از آمرزش الهی در این ماه بیبهره بماند و این فرصت، میعادگاه رحمت الهی است و هر عمل خیر، هرچند کوچک، زمینهساز تقرب به درگاه خداوند خواهد بود.
وی همچنین به آثار معنوی روزه اشاره کرد و گفت: مؤمن روزهدار در هنگام افطار احساس سبکی، آرامش و سرور دارد و هنگام دیدار پروردگار نیز از فرح و رضایت برخوردار خواهد بود. در مقابل، نافرمانی از دستورات الهی، تاریکی و محرومیت را در پی دارد.
ماه مبارک رمضان، عرصه نزول رحمت و برکات الهی است و بهرهمندی از این فرصت، نیازمند معرفت، آمادگی و مراقبت معنوی است تا انسان از این ضیافت الهی با دست پر خارج شود.
