اقتصاد بدون برنامه‌ریزی برای سالمندان با چالش روبه‌رو می‌شود

به گزارش خبرگزاری صداوسیما؛ علاءالدین ازوجی در نشست رونمایی از کتاب «پیمایش فراگیر بازنشستگان» با اشاره به اهمیت نگاه چرخه‌ای به زندگی انسان گفت: در ایران برای دوره تولد تا میانسالی نهادهای متعددی از جمله مهدکودک، مدرسه، دانشگاه و مراکز درمانی تعریف شده است، اما از ۶۵ سالگی به بعد، فرد عملاً با خلأ نهادی مواجه می‌شود و ساختارهای اجتماعی متناسب با دوره بازنشستگی بسیار ضعیف است.

وی با مقایسه وضعیت ایران با کشورهای شمال اروپا افزود: در این کشورها سیاست اجتماعی مشخصی برای بازنشستگان وجود دارد و نهادهای محلی مانند شهرداری‌ها نقش اصلی در ارائه خدمات ایفا می‌کنند، در حالی که بخش عمده‌ای از بازنشستگان ایرانی عملاً هیچ‌گونه خدمات اجتماعی سازمان‌یافته‌ای دریافت نمی‌کنند.

سرپرست صندوق بازنشستگی کشوری یکی از ضعف‌های اصلی نظام بازنشستگی ایران را قطع کامل ارتباط فرد با دستگاه محل خدمت پس از بازنشستگی دانست و گفت: این گسست ناگهانی، علاوه بر آثار اقتصادی، تبعات روحی و اجتماعی سنگینی دارد و منجر به افزایش افسردگی اجتماعی و کاهش حس امید در میان بازنشستگان می‌شود.

ازوجی با تأکید بر ضرورت اصلاح ماده ۸۵ قانون مدیریت خدمات کشوری افزود: باید زمینه‌ای فراهم شود تا ارتباط بازنشسته با سازمان متبوع خود حفظ شود و فرآیند گذار از زیست کارمندی به زیست بازنشستگی به‌صورت تدریجی انجام گیرد.

وی مشارکت اجتماعی بازنشستگان را یکی از سرمایه‌های مغفول جامعه دانست و گفت: در بسیاری از کشورها، بازنشستگان به‌عنوان «ثروت ماندگار» جامعه شناخته می‌شوند، اما در ایران به دلیل نبود نهادسازی مناسب، این سرمایه انسانی از چرخه اثرگذاری اجتماعی خارج شده است.

ازوجی با اشاره به یافته‌های کتاب «پیمایش فراگیر بازنشستگان» افزود: بخش مهمی از دغدغه‌های بازنشستگان مربوط به عواملی مانند تورم، بیمه درمانی، قدرت خرید، اشتغال فرزندان و مسکن است که مستقیماً به صندوق‌ها مرتبط نیست و نیازمند سیاست‌گذاری کلان در نهادهای بالادستی است.

وی در پایان گفت: بازنشستگی در چارچوب سیاست‌گذاری ایران هنوز جایگاه مشخصی ندارد و لازم است در برنامه‌های توسعه آینده، به‌ویژه برنامه هشتم، فصل مستقلی به نهادسازی برای سالمندی و سبک زندگی بازنشستگان اختصاص یابد تا فضای امید و شادابی همراه با فراغت هدفمند برای بازنشستگان فراهم شود.