خبرگزاری مهر، گروه استانها: پنجشنبه، هجدهم دیماه، شبی بود که سکوت کوچه با صدای سنگ شکست. مسجد امام جعفر صادق علیهالسلام شهر اندیشه، آرام و استوار، سالها پناه نماز و نیایش بود؛ اما آن شب، پناهگاه صبر شد. سنگها یکییکی بر درب نشستند، شیشهها لرزیدند و فرو ریختند، گویی آسمانِ شفاف مسجد ترک برداشت. توهین، پیشدرآمدِ آتش بود؛ و آتش، ترجمانِ کینه.
تروریست ها و آشوبگران، با چهرههایی آشفته و نگاههایی بیقرار، به درون تاختند، ورودی مسجد، دفتر هیئت امنا، اتاق امام جماعت؛ همه در مسیر شعلهها افتاد.
پیشانی مسجد، همانجا که شبستان نفس میکشد، بوی دود گرفت، قرآن، کتاب نور، در میان بیحرمتیها مظلوم ماند و دیوارها از شرم، سیاه شدند.
اما شهر همیشه تنها تماشاچی نمیماند. وقتی مردم دیدند که عدهای بیپروا به حریم ایمان دست دراز کردهاند، دلها به هم پیوست. مؤمنان و مؤمنات، بیسلاح اما با اراده، قدم جلو گذاشتند. ایستادند؛ نه برای جدال، که برای دفاع از حرمت. چند نفر از آشوبگران به دام افتادند؛ کسانی که آثار ازخودبیخودی در رفتارشان موج میزد، گویی عقل را به بهای وهم فروخته بودند و خشونت، زبان غالبشان شده بود.
وحشیگری، حتی پس از افروختن آتش هم پایان نیافت، کپسولهای آتشنشانی، امید خاموشی، به عمد توسط تروریست ها و آشوبگران خالی شدند؛ تا مبادا شعلهها زودتر فروکش کنند. همسایهها حیرتزده ماندند و دود، روایت تلخی را در کوچهها پخش کرد.
آن شب، مسجد زخمی شد، اما فرو نریخت، ایمان مردم، دیوارِ تازهای ساخت؛ از جنس غیرت و همبستگی. آتش خاموش شد، اما خاطرهاش ماند؛ خاطرهی شبی که آزمونِ حرمت بود و مردمی که نشان دادند خانهی خدا، تنها با آجر و شیشه پابرجا نیست؛ با دلهاست که استوار میماند.
و اکنون با عزت و غیرت همان مردم، مسجد امام جعفر صادق علیهالسلام شهر اندیشه مجددا بازسازی و آماده پذیرش مردم و مومنین در ماه مبارک رمضان شده تا نشان دهد، هیچ عزم و اراده ای را توان آسیب زدن به اعتقادات و باورهای مردم مومن نیست.
