به گزارش همشهری آنلاین، به نقل از فرارو: دو هزار سال پس از مرگ، دو کشیش مصری باستان بار دیگر «زنده» شدند؛ این بار زیر تیغ دقیق سیتی اِسکَن. بدنهای مومیایی آنها علاوه بر آشکار کردن رازهای روزمره، دردها و آسیبهای جسمانی، نشان داد که حتی در مصر باستان، درد، کهولت و مشکلات روزمره با انسان های امروزی مشترک بوده است.
به نقل از earth، نسمین، کشیش مسنتر، از مشکلات جدی در ناحیه پایین ستون فقرات رنج میبرد که احتمالاً در طول زندگی با درد کمر دستوپنجه نرم میکرده است. در تابوتش، اشیایی مانند سوسکهای افسانهای، یک ماهی و شبکهای از مهرهها و گردنبندهای رنگی دفن شده بودند؛ آیتمهایی که علاوه بر نشان دادن جایگاه و باورهای او، تصویر دقیقتری از زندگی و محیط اجتماعیاش ارائه میدهند.
نسهور، کشیش دیگر، وضعیت متفاوتی داشت؛ اسکنها نشان دادند که او با مشکلات جدی دندانی و فرسودگی شدید مفصل ران دستوپنجه نرم میکرده است که نشان میداد در زمان مرگ مسنتر بوده و احتمالاً در طول زندگی با محدودیتهای حرکتی مواجه بوده است. این یافتهها نشان می دهند که درد، آسیب و بیماریهای مزمن، تنها مختص دنیای امروز نیست و حتی انسانهای دوران باستان نیز با آن روبهرو بوده اند.
این تیم پژوهشی توانست با بهرهگیری از فناوری اسکن سهبعدی، مدلهای دیجیتال دقیق از بدنهای مومیایی و برخی اشیاء همراه آنها بسازد و حتی نسخههای سهبعدی واقعی چاپ کند. کاری که به پژوهشگران در درک زندگی و باورهای مصریان باستان کمک می کند. کارشناسان می گویند چنین اسکن هایی علم پزشکی را متحول می کنند؛ از شبیهسازی سهبعدی اعضای بدن برای آمادهسازی جراحی تا چاپ مدلهای قابل لمس برای آموزش و بررسیهای پزشکی.
این دو کشیش مصری هرگز تصور نمیکردند که بدنهایشان روزی بتوانند علاوه بر آشکار کردن رازهای گذشته بشر، به بهبود درمان انسانهای امروز کمک کند. این اسکنها نشان میدهند که درد، کهولت و کنجکاوی انسان ها در طول هزاران سال تغییر نکرده است و پلی میان گذشته و زندگی مدرن برقرار می کند.