صدای سیلی روستائیان ایران در مونیخ

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، در پی اظهارات وقیحانه نانسی پلوسی، عضو مجلس نمایندگان امریکا و رئیس سابق کنگره مبنی بر اینکه امیدوار است با تشدید تحریم ها و بستن مسیرهای تجاری ایران، به ویژه در زمینه مواد غذایی، روستائیان ایران دچار درد رنج شده و برعلیه کشور خود شورش کنند، شمار بسیاری از هموطنان عشایر و روستایی با ارسال پیام هایی خواهان پاسخگویی به این اظهارات شدند.

با پخش پیام های تصویری در قالب گزارش های تلویزیونی، مخاطبان بزرگوار بخشی از پاسخ های هموطنان روستایی و عشایر را  خواهند شنید اما در پیام های پرشمار متنی، آنچه که مورد تاکید قرار گرفته ابراز انزجار از رویکرد جنایتکارانه امریکا و اعلام آمادگی هموطنان روستایی و عشایر برای تولید بیشتر و فراوان تر محصولات کشاورزی بوده است.
مضمون اغلب پیام‌ها گویای این است که ایرانیان، اظهارات نانسی پلوسی در کنفرانس امنیتی مونیخ را واکنش هیستریک سیاستگذاران امریکایی به سیلی محکم دو روز پیش هموطنان روستایی و عشایر در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ دانسته و با تاکید بر تداوم پایداری، تصریح کرده‌اند که؛

با ایمان به وعده خداوند و به پیروی از امامین انقلاب، در هیچ هیاهوی سیاهی ما نگران نیستیم و باور داریم که هرگز خللی در تحقق وعده الهی نخواهد بود.

در همین روزهای آلوده که شیطان بزرگ با به پا کردن توفانی از دروغ و تهدید و لاف و ادا و ادعای مجازی، بزدلی را گسترش می دهد و به پرشماری لشگر ترسوها و مرددین دل خوش کرده است، ما متکی به صادقانه ترین و آزموده ترین عهد و پیمان ها با شجاع ترین نجیب زادگان زمین، تردید نداریم که عنایت حضرت حق دائمی است و در بهترین زمان چشم هایمان به نشانه های نصرت پروردگار گشوده خواهد شد.

شگفت اینکه نشانه های توجه و یاری پروردگار در زمان و در جایی ظاهر می شود که هرگز بدان گمان نبرده ایم.

نانسی پلوسی، عضو کنگره و رئیس سابق مجلس نمایندگان امریکا: باید با تحریم‌های شدید آنچنان اقتصاد ایران را فلج کنیم تا حمایت روستائیان از حکومت تضعیف شود. باید کاری کنیم که آنها هم درد را حس کنند.

آری، این بار خدایی که برای درستکاران، آتش گلستان می کند، اراده کرده است نام و نشان وارثان زمین و پایدارترین سربازان جبهه حق، بر زبان یکی از کهنه کار ترین سیاست پیشگان شیطان جاری شود؛ و چنان سر وقت که اگر مرکز خدمات پژوهشی کنگره امریکا نیز برنامه می ریخت، نمی توانست اینچنین دقیق، پلوسی را با حرکت روستائیان و عشایر ایران هماهنگ کند.

این فریب خورده شیطان زمانی چنین جنایتکارانه از چشاندن رنج و درد به روستائیان ایران برای ترساندن و تسلیم شدنشان می گفت که روستائیان و عشایر ایران دو روز پیشتر در یکی از زیباترین روزهای زمستان، هوا را معطر به ذکر نام حق کرده و با سر دادن "الله و اکبر"، به جماعت و یکصدا مرگ بر امریکا گفته بودند.

خدایا هرچه هست تویی، ما هیچیم

پروردگارا می دانیم که همه امور در دست توست

پروردگارا دشمنان خودت را به دست ما مجازات کن...

این صدای شهید تهرانی مقدم است، وقتی یکی از نخستین موشک های ساخت ایران را شلیک کرد.

برای همین نشانه هاست که ذره‌ای نگران یاوه‌های تکراری نیستم و دل‌گرمی‌ام همین معلم جوان روستایی است که با چند بچه‌ی خندان و نجیب زاده، هفت نفری راهپیمایی ۲۲ بهمن راه انداخته‌اند و عکس و ویدئو اش را، چه پخش شود و چه نشود، برای ما فرستاده‌اند؛ و حقیر تمنا می‌کنم که به پرچم‌های کوچک بچه‌ها خوب‌تر نگاه کنید و به دیگران هم بگویید که آنها حتی پرچم، از آنهایی که در شهر‌ها راحت می‌فروشند، ندارند و خودشان با مدادرنگی و کاغذ سه رنگ مقدس را آفریده‌اند.

مؤلفه های قدرت این نظام همین ریشه دار‌ترین ایرانیان‌اند که تجمع ده یازده نفری شان پشت شیطان بزرگ را می‌لرزاند و خامی توهم و خیالاتشان را یادآوری می‌کند.

همین‌هایی که اگرچه همواره به چشم برخی تصمیم گیران نامرئی‌اند و گاهی، ما نیز فراموششان می‌کنیم، اما آنها با تکیه بر ایمان، اصالت و ریشه‌های باشکوهشان، هیاهوی آلوده این روز‌ها را با همه عکس‌ها و خبر‌های این ناو و آن پایگاه، همراه با توصیه‌های تکراری خائفین به تسلیم شدن، همه را یکجا به هیچ گرفته و کمربند‌ها را برای راهپیمایی به ظاهر ساده‌ای محکم کردند که برای شکوهمندی و اثرگذاری نیازی به هزاران تن نداشته و در آن، یک تن تنها نیز سیمرغ است؛ مثل راهپیمایی ابراهیم؛ روزی که بی هیچ هراسی از ابهت پوشالی نمرود و لاف و ادعایش، بی نیاز از سپاه و لشگری پرشمار، برای شکستن بتها، استوار و مصمم گام بر می‌داشت.

جای باقری و حاجی زاده خالی؛ خداوند همه پاسداران رشید ایران و رزمندگان خط مقدم دفاع از جان و ناموس و وطنمان را حفظ کند که اطمینان داریم اگر هزار نفرشان شهید شوند، هزار و یکمین نفر سیلی محکمتری به صورت دشمن خواهد نواخت، اما همانگونه که پلوسی تشخیص داد، نگاهبانان ریشه‌های این کشور، عشایر و روستائیان‌اند که تک تک شان بدون کارت شناسایی، بسیجی و پاسدارند.

نانسی پلوسی با همه کثیفی بیان و آرزوی جنایت کارانه اش برای درد کشیدن زنان و کودکان و شهروندان روستایی، درست نشانی داده؛ روستاییان و عشایر واقعا مدافعان ایران‌اند، اما او غلط فکر کرده که اگر تحت فشار اقتصادی قرار گیرند، تسلیم می‌شوند و به ایمان و آرمانشان خیانت می‌کنند. روستایی، نه مدیرکل هلدینگ است، نه عضو هیات امنای بانک ها، نه مشاور شرکت‌های بزرگ تجاری و نه صاحب مقام در مناطق آزاد تا آنچنان نگران تحریم و تهدید‌ها شود که یافتن راه و انجام کار درست برایش دشوار گردد.

چطور باید این را به آن نماینده امریکا فهماند که چنین مردمانی با چنین ترفندی تسلیم نمی‌شوند که اگر شدنی بود، تاکنون تسلیم شده بودند. روستائیان به لطف خدا و به همت کار و تلاش خودشان، با فرهنگی اصیل و اخلاقی انسانی، در آرامش و آسوده‌تر زندگی می‌کنند، اما هرگز عادت نداشته‌اند که مثلا شرکت‌های تجاری، برایشان میوه و خشکبار نمونه صادراتی فراهم کنند و یا هر ماه بُن و کارت خریدشان شارژ شود. آنها پدر در پدر نان به بازوی خود خورده و غذای دیگران را تولید کرده‌اند؛ پس با تهدید و فشار، به هم نمی‌ریزند.

خانم نماینده که دو روز بعد از راهپیمایی ۲۲ بهمن صاحبان اصلی انقلاب، با همه کار کشتگی و تجربه ات در تزویر و تظاهر به حقوق بشر،   چنان به هم ریخته بودی که در یک نشست بین المللی آشکارا به جنایت پیشگی رژیم شیطان صفت امریکا اعتراف کرده و با وقاحتی دور از شان و عاطفه یک زن عادی، درد کشیدن زنان و کودکان را آرزو کردی و فلج کردن کسب و کار و بستن مسیر غذا و داروی غیرنظامی‌ترین اقشار همه جوامع را روش معمول حاکمان امریکا خواندی، بد نیست بدانی که روستائیان و عشایر ایران سالهاست که می‌دانند اولین هدف تحریم‌های شما همین مردم‌اند و از همین روست که نبریده‌اند و اتفاقا از شما و رفتار و فرهنگ جنایتکارانه تان بیزارتر شده‌اند که چنین وقیحانه و رذیلانه در پی ارباب شدنید.

بد نیست دقیق‌تر شوی و بفهمی که روستائیان، خوب‌تر از بسیاری، بانیان و عاملان وضع موجود را می‌شناسند و از همین روست که با مشت‌های گره کرده در ۲۲ بهمن یا هر ایام الله دیگر، شما و ایادی تان را نشانه می‌گیرند.