به گزارش مشرق، روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود نوشت:
در شرایطی که دلقکبازیهای سران گروهکهای سلطنتطلب و سازمانهای تروریستی مثل منافقین و پژاک و...، حیثیتی برای اپوزیسیون نمایان جمهوری اسلامی نگذاشته، «ح- ی» میگوید که داشتههای اپوزیسیون همینهاست!
او که سوابق سرگردانی میان لیبرالیسم و سوسیالیسم و چپ و راست غربی را دارد، به مظفرالدین شاه قجری استناد میکند و مینویسد: «برخی از مردم میگویند این فعال سیاسی بده، آن خوبه و روی هر مبارز دموکراسیخواه ایرانی یک عیب و ایرادی میگذارند! گفتم این دیالوگ فیلم کمالالملک ساخته علی حاتمی را یکبار با هم بخوانیم: اتابک با عصبانیت نزد مظفرالدین شاه آمد تا از کمالالملک گلایه کند و خواستار برکناری او شود! مظفرالدین شاه در پاسخ به او چنین گفت: «اکثر عمر ما در دوران ولیعهدی گذشت و رسم پادشاهی را خوب نمیدانیم. کار جهان به اعتدال راست میشود، همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید. اتابک بدش نیاید، ما که صدراعظم مثل بیسمارک نداریم که نقاشباشی آنطوری داشته باشیم.»
واقعیت اینکه همانطور که ما ماشین بنز و فراری نداریم، نیچه، هایدیگر، مارکس، پوپر، هگل، کانت و دکارت نداریم، همانطور که ما انیشتین و ماری کوری نداریم و... مبارزان و فعالان حسابی که باب میل شما عالیجنابان هم که همه ما را به ساحل امن برسانند هم نداریم. کل داشته این ملت همینها هستند. هزینه میدهند، مبارزه میکنند و تمام عمر خود را از بین میبرند تا شما ملت را به یک دموکراسی برسانند. اما خوب زور و ظرفیت فرزندانتان که چکیده خود شما هم هستند همین است. ما باید بدانیم این مملکت بیسمارک، اوباما، واشنگتن، لینکلن، آیزنهاور، ترومن و ژنرال دوگل ندارد. باید با همین داشتههایمان بسازیم و داشتهها هم باید خواست ملت را دنبال کنند و آنقدر نظرات خودشان را به این ملت تحمیل نکنند و در تعامل با هم باشند.»
از شیدایی نویسنده متن نسبت به جنایتکاران غربی که بگذریم، حکایت امثال وی، حکایت همان مورچهای است که وسط نعلبکی سرخورده بود و میگفت سیل و طوفان همه جا را گرفته است. بله در اینکه اپوزیسیون به خاطر بیغیرتی و وطنفروشی و خیانت به ملت خود، حتی یک آدم به دردبهخور ندارد که سرش به تنش بیارزد، هیچ شکی نیست. اما این حقارت، مختص اپوزیسیون خودفروخته و بیوطن است وگرنه، ملت ایران، ملت بزرگی است که از سیاست و فرهنگ و تاریخ تا تولید قدرت و نوآوری در حوزههای علمی و فنی و دفاعی جهان، انسانهای سرآمد بسیاری را به عرصه آورده است، انسانهای با کفایت و نامآوری که در دنیا زبانزد علوم و فنون مختلف و سیاست و فرهنگ هستند.
