به گزارش مشرق، پایگاه خبری العهد لبنان در گزارشی نوشت: در یازدهم فوریه ۱۹۷۹ (۲۲ بهمن ۱۳۵۷)، پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران رقم زد. این تحول، ایران را از جایگاه یک کشور وابسته به قدرتهای خارجی خارج کرد و زمینه شکلگیری الگویی نوین از حکمرانی مبتنی بر استقلال سیاسی، خوداتکایی اقتصادی و هویت اسلامی ـ مردمی را فراهم ساخت.
از همان نخستین روزها، اصل استقلال بهعنوان شالوده فکری انقلاب تثبیت شد. شعار «نه شرقی، نه غربی» صرفاً یک بیان نمادین نبود، بلکه به راهبردی عملی در سیاست داخلی و خارجی جمهوری اسلامی تبدیل شد و مسیر تصمیمسازی کشور را از اراده قدرتهای فرامنطقهای جدا کرد.
جمهوری اسلامی ایران در طول چهار دهه و هفت سال گذشته با مجموعهای از چالشهای بیسابقه مواجه بوده است؛ از جنگ تحمیلی هشتساله و خسارتهای گسترده انسانی و اقتصادی گرفته تا تحریمهای همهجانبه، فشارهای دیپلماتیک، عملیات روانی و تهدیدهای امنیتی مستمر. با این حال، تجربه این سالها نشان داد که راهبرد مقاومت فعال و تکیه بر ظرفیتهای داخلی، به عنصر ثابت اداره کشور تبدیل شده است؛ منطقی که امام خمینی(ره) آن را با این گزاره تبیین کرد که «خطر وابستگی از خطر محاصره بیشتر است».
در حوزه حکمرانی و ساختار سیاسی، انقلاب اسلامی موفق شد نظامی مبتنی بر قانون اساسی و مشارکت عمومی ایجاد کند. برگزاری دهها انتخابات در سطوح مختلف، از ریاستجمهوری و مجلس تا شوراهای محلی و نهادهای تخصصی، ضمن حفظ ثبات سیاسی، سازوکار گردش مسئولیتها را در چارچوب نظام تثبیت کرده است.
در عرصه اقتصادی، ایران پس از انقلاب با میراثی از اقتصاد تکمحصولی و وابسته روبهرو بود. تشدید تحریمها، کشور را به سمت طراحی و اجرای الگوی «اقتصاد مقاومتی» سوق داد؛ الگویی که بر تقویت تولید داخلی، کاهش وابستگی به نفت، توسعه صنایع پایه، خودکفایی در بخشهای راهبردی و گسترش شرکتهای دانشبنیان استوار است.
هرچند فشارها همچنان ادامه دارد، اما اقتصاد ایران با بازتعریف ساختارهای خود، مسیر تطبیق و تابآوری را طی کرده است.
تحول علمی و فناورانه یکی از برجستهترین دستاوردهای انقلاب اسلامی به شمار میرود. ایران پیش از انقلاب، وابسته به واردات دانش و فناوری بود، اما امروز در حوزههایی مانند پزشکی پیشرفته، فناوری نانو، انرژی، صنایع فضایی و فناوری هستهای صلحآمیز، در زمره کشورهای اثرگذار منطقه قرار دارد. دفاع از برنامه هستهای صلحآمیز نیز در همین چارچوب، دفاع از حق دسترسی مستقل به علم و فناوری تلقی میشود.
در حوزه دفاعی و امنیتی، جمهوری اسلامی با اتکا به توان بومی، از وابستگی کامل به تأمینکنندگان خارجی عبور کرده است.
توسعه صنایع دفاعی، از سامانههای موشکی و پهپادی گرفته تا پدافند هوایی و جنگ الکترونیک، نقشی تعیینکننده در ایجاد بازدارندگی و حفظ تمامیت ارضی کشور ایفا کرده و مانع از تحقق تهدیدات خارجی شده است.
در بعد اجتماعی و هویتی، انقلاب اسلامی توانست پیوند میان دین، هویت ملی و مشارکت اجتماعی را بازتعریف کند.
حضور فعال جوانان، زنان و اقشار مختلف جامعه در عرصههای علمی، فرهنگی و مدیریتی، به یکی از ویژگیهای پایدار این نظام تبدیل شده است.
در سیاست خارجی، جمهوری اسلامی ایران علیرغم تلاشهای گسترده برای انزوا، به بازیگری تأثیرگذار در منطقه بدل شده است. حمایت از ملت فلسطین و جریانهای مقاومت، یکی از اصول ثابت این سیاست بوده و همزمان، گسترش روابط با کشورهای همسایه و قدرتهای نوظهور بر اساس احترام متقابل دنبال شده است.
العهد در ادامه آورده است: اکنون و در آستانه ورود به مرحله موسوم به «گام دوم انقلاب»، ایران با تمرکز بر اقتصاد دانشبنیان، عدالت اجتماعی، نقشآفرینی نسل جوان و تثبیت استقلال سیاسی، چشماندازی بلندمدت برای آینده ترسیم کرده است. چشماندازی که رهبر انقلاب آن را مبتنی بر پیشرفت، عزت و خودباوری ملی میدانند.
در مجموع میتوان گفت که تجربه ۴۷ ساله جمهوری اسلامی ایران نشان میدهد که انقلاب اسلامی صرفاً رویدادی تاریخی نیست، بلکه روندی زنده و مستمر است؛ روندی که با وجود فشارها و چالشها، همچنان بر اراده ملی و ظرفیتهای درونی تکیه دارد و آینده را قابل ساختن میداند.
