ماجرای قراردادهای باشگاه استقلال در ماههای اخیر به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات فوتبال ایران تبدیل شده؛ بهخصوص قرارداد بازیکنان خارجی که نهتنها از نظر فنی بازدهی قابل قبولی نداشتند، بلکه جزئیات مالی و نحوه تنظیم آنها هم پرسشهای زیادی ایجاد کرده است. نوع قراردادها و مبالغ پرداختی به قدری عجیب به نظر میرسد که ذهن بسیاری از هواداران و کارشناسان را درگیر کرده و ضرورت شفافسازی را بیش از پیش نشان میدهد.
در برخی از این قراردادها، نقش پررنگ یک یا چند ایجنت به شکل قابل توجهی به چشم میآید؛ موضوعی که ابهامات را بیشتر میکند. نمونه بارز آن، قرارداد موسی جنپو است؛ بازیکنی که از نظر بسیاری یکی از ضعیفترین خریدهای فصل استقلال بوده، اما هزینه قابل توجهی روی دست باشگاه گذاشته است. بر اساس اسناد موجود، در زمان مدیریت نظری جویباری، سه ایجنت شامل یک ایجنت ایرانی و دو ایجنت خارجی در روند انتقال این بازیکن دخیل بودهاند و از طرف او مأمور مذاکره با استقلال شدهاند.
نکته عجیبتر اما به نحوه پرداخت کمیسیونها برمیگردد. طبق این سند، استقلال به ایجنت ایرانی نهتنها به عنوان نماینده بازیکن، بلکه در نقش «مشاور باشگاه» نیز کمیسیون پرداخت کرده است. به بیان ساده، یک ایجنت هم از سمت بازیکن حقالزحمه گرفته و هم از سوی باشگاه استقلال پول دریافت کرده؛ اتفاقی که در نوع خود کمسابقه و سوالبرانگیز است.
حتی در پیشنهاد رسمی ارائهشده به جنپو، سهم جداگانه کمیسیون بهصورت دقیق قید شده است. این یعنی برای جذب بازیکنی که از نظر فنی عملکرد قابل دفاعی نداشته، عملاً دو بار به یک ایجنت کمیسیون پرداخت شده است. چنین ساختاری در قراردادها، بیش از هر چیز نیازمند توضیح شفاف مدیران وقت استقلال است؛ چرا که در شرایط اقتصادی فعلی فوتبال ایران، هر ریال هزینهکرد باید قابل دفاع و روشن باشد.
بیشتر بخوانید: حمله تاجرنیا به میثاقی و صداوسیما: اوج بی اخلاقی را در فوتبال برتر دیدم/ جواب تلویزیون را میدهم
