به گزارش همشهری آنلاین، رسیدگی به این پرونده از پاییز سال ۹۰ و به دنبال شکایت دختر جوانی از ۵ پسر آغاز شد. دختر جوان در تحقیقات گفت: به همراه یکی از دوستانم به پارک رفته بودم که دوستپسر او به همراه ۵ پسر دیگر به پارک آمدند. بعد از مدتی دوستم به همراه دوستپسرش ما را ترک کرد. من هم میخواستم به خانه برگردم که پسرها گفتند مرا با خودروشان به خانه میرسانند.
وی ادامه داد: من هم به تصور اینکه آشنا هستند قبول کردم و سوار خودروی آنها شدم. اما بین راه تغییر مسیر داده و ۳ نفر از آنها به من تعرض کردند. بعد هم مرا رها کرده و متواری شدند.
با شکایت دختر جوان، ۵ پسر بازداشت شدند و ۳ نفر از آنها به اتهام تعرض به اعدام محکوم شدند. اما یکی از متهمان به حکم اعتراض کرد و مدعی شد که به دختر جوان تعرض نکرده است. با ادامه تحقیقات، ادعای وی تأیید شد و قضات دادگاه حکم بر شلاق و ۲ سال تبعید صادر کردند.
در ادامه نیز ۲ محکوم دیگر با نوشتن توبهنامه خواهان بخشش شدند، اما قضات دادگاه توبهنامه آنها را نپذیرفتند و بدین ترتیب پرونده هر دو نفر برای اجرای حکم به شعبه اول اجرای احکام دادسرای امور جنایی پایتخت ارجاع شد.
