به گزارش همشهری آنلاین، «رقص باد» آنطور که سازندهاش میگوید یک عاشقانه است با ریتمی کند که آن را تجربه جدیدی در سینمای ایران در چند دهه اخیر میداند. حسینی پیش از این به عنوان دستیار و برنامهریز و در کارهای دیگری بهعنوان کارگردان دوم حضور داشته است. از جمله سریالهای «چک برگشتی»، «مادرانه»، «عاشقانه» و این اواخر سریال «الگوریتم». با جواد حسینی در باره اولین فیلمش« رقص باد» صحبت کردیم:
تجربه اولین فیلم برایتان چطور بود؟
ما سراغ سوژهای رفتیم که در چند سال اخیر در سینمای ایران وجود نداشته است. بچههایی که اولین فیلمشان را قصد دارند بسازند، یا مجبور میشوند سراغ سوژهای کمدی بروند یا طرف فیلمهای ملودرام اجتماعی پایین شهری با ضرباهنگ بالا یا سوژههای سیاسی انتخاب میکنند. ولی ما یک فیلم عاشقانه با ریتم کند و در ژانر رئالیسم جادویی کار کردیم که برای من یک ویژگی مثبت محسوب میشود.
برای ساخت فیلم با چه مشکلاتی روبهرو بودید؟
مهمترین مشکل برای تقریبا تمام فیلمسازان جذب سرمایه است. حتی کارگردانان بزرگ هم این چالش را دارند و طبیعی است برای کارگردانانی که فیلم اولشان را کار میکنند مشکل بسیار بزرگ تر است. مشکل بعدی برای من همین رئالیسم جادویی بود که سراغش رفته بودم. چون در ایران این سبک کمتر کار میشود و ناشناخته است، در بسیاری از مواقع عوامل به من میگفتند منطق ندارد. در صورتی که رئالیسم جادویی منطق خودش را دارد.
جشنواره امسال مثل دو سال گذشته پر از فیلم اولی است. به نظرتان این اتفاق چطور است؟
پیش از این بخش نوعی نگاه را داشتیم که ۱۱ فیلم را قبول میکرد و از میان آنها ۳ یا ۴ فیلم به بخش سودای سیمرغ راه پیدا میکرد. اما امیدوارم شرایط جدید برای ما فیلم اولیها به دلیل کیفیت فیلمها باشد و مثلا از کارگردانی که چند فیلم ساخته فیلم بهتری ساخته باشیم که در جشنواره پذیرفته شده است.
خودتان فیلمی در جشنواره دیده اید که بتوانید در این باره به نتیجهای برسید؟
جسته گریخته چیزهایی دیدهام که فیلمهای عجیب و غریبی نبوده اند. در باره فیلم اولیها هم نقدهایی خواندهام اما خودم فیلمی ندیدهام.
در باره ایده فیلم و پرداخت آن صحبت کنیم.
ایده فیلم متعلق به آکو زندکریمی است که با هم به آن رسیدیم. اما آنچه روی پرده میبینید با آن ایده اولیه خیلی متفاوت است. آن ایده را وقتی به تهیه کننده ارائه دادیم با کلیت آن موافق بود و قرار شد گسترش پیدا کند و نکاتی هم که تهیه کننده پیشنهاد داده بود در آن ایجاد شود. با بیژن میرباقری که مشاور من در پروژه بود، همفکری کردیم و در نهایت به یک ایده اولیه کامل رسیدیم و حسین مهکام آن را نوشت. . اگر این فیلم یک توضیح یک خطی داشته باشد این است که گاهی مجبوری برگردی، حتی اگر خیلی دور شده باشی.
شما بازیگران شناخته شدهای دارید و به خصوص علیرضا شجاع نوری پس از مدتها با فیلم شما دو باره به بازیگری برگشته است.
آقای شجاع نوری اولین بازیگری بود که انتخاب شد. روزی که او به دفتر آمد در همان لحظه اول دیدم یونس فیلم ما پیدا شده است. در وجنات و چشمهایشان یونس را دیدم و به آقای صفری، تهیه کننده گفتم من دیگر هیچ کس دیگری را برای این نقش نمیخواهم. اولین نفر با او به سرانجام رسیدیم و بسیار بازیگر حرفه ای و انسان شریفی است. در همان لحظه که در دفتر او را دیدم تا آخر کار پای آن ایستاد و با نقش زندگی کرد. حتی ساعت ۲ نیمه شب به من پیغام میداد و از ایدههایش برای نقش میگفت. با خودم تحسینش میکردم که انقدر درگیر کار است. خانم الوند و بیضایی هم هر دو بسیار همراه بودند و در جلسات دورخوانی ایدههای بسیار خوبی میدادند. به نظر من فیلمسازی کار گروهی است و اینطور نیست که فقط نظر من به عنوان کارگردان مطرح باشد. من تمام پیشنهادها را گوش میکنم. اگر به کار آمد، اجرا میکنم و اگر نه، توضیح میدهم که به این دلایل این پیشنهاد مناسب نیست.
فکر میکنید روز اکران فیلم در جشنواره چه اتفاقی برایتان بیفتد؟
من میدانم متفاوتترین فیلم جشنواره را ما ساخته ایم. هم از نظر فضایی که سمت آن رفتیم و هم از نظر جغرافیایی که در فیلم هست و هم مضمونی که به آن پرداخته ایم فیلم متفاوتی است. من از تمام عوامل پروژه تشکر میکنم
