سال ۱۴۰۴ برای صنعت فولاد ایران با مجموعهای از فشارهای همزمان همراه بود؛ از محدودیتهای انرژی و سیاستهای ارزی گرفته تا تغییر مسیر صادرات؛ در حالی که صادرات صنعتی همچنان یکی از مهمترین راههای تامین ارز و حفظ تولید به شمار میرود، فعالان فولادی معتقدند سیاستگذاریهای ناپایدار، شرایط حضور تولیدکنندگان در بازارهای خارجی را دشوارتر کرده است.
به گزارش تجارت نیوز، گرچه آمارهای رسمی از ثبات نسبی صادرات یا رشد محدود تولید حکایت دارد، اما روایت تولیدکنندگان نشان میدهد آنچه در عمل رخ داده، کاهش سهم تولیدکننده از صادرات، افت سودآوری و افزایش فشار بر زنجیره تولید بوده است؛ روندی که میتواند بر آینده این صنعت اثرگذار باشد.
بهادر احرامیان، عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، گفت: حجم کلی صادرات فولاد تغییر محسوسی نداشته، اما سهم تولیدکنندگان از صادرات کاهش یافته است. بخش مهمی از صادرات سال ۱۴۰۴ توسط بازرگانانی انجام شد که تعهد ارزی کمتری داشتند و همین موضوع، جایگاه تولیدکنندگان را تضعیف کرد.
او با اشاره به اصلاحات اخیر در مقررات صادراتی توضیح داد: گرچه در ماههای اخیر شرایط تا حدی بهتر شده، اما این تغییرات نتوانسته زیانهای واردشده به تولیدکنندگان را جبران کند. بسیاری از فرصتهای صادراتی در سال جاری از دست رفته و این مساله میتواند انگیزه تولید و سرمایهگذاری را کاهش دهد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: مدیریت محدودیتها مانع افت شدید صادرات شد، اما ثابت ماندن عدد صادرات به معنای بهبود شرایط تولیدکنندگان نیست و سیاستگذاران باید به ترکیب صادرکنندگان توجه کنند.
رضا شهرستانی، عضو هیاتمدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی،گفت: با وجود ظرفیت بیش از ۵۲ میلیون تنی فولاد کشور، تولید واقعی به حدود ۳۰ میلیون تن محدود مانده است. سیاستهای ارزی سالهای گذشته و الزام بازگشت ارز با نرخ نیما از عوامل اصلی کاهش صرفه اقتصادی صادرات است.
وی ادامه داد: حتی با ایجاد تالار دوم، تحریمها و محدودیتهای بینالمللی مانع جذب مشتریان صادراتی شدهاند. مشکلات تامین برق و گاز همچنان ادامه دارد و وعدههای بهبود، تغییری اساسی در شرایط ایجاد نکرده است.
این فعال صنعت فولاد اضافه کرد: رشد حدود ۱.۵ درصدی تولید، بیشتر ناشی از جابهجایی زمان تعمیرات کارخانههاست تا بهبود واقعی شرایط تولید. فشار هزینهها باعث شده برخی شرکتهای فولادی وارد زیان شوند و سود برخی دیگر کاهش یابد. حتی با رشد نرخ ارز، ارزش واقعی سود شرکتها افت محسوسی داشته و تداوم تولید فعلی حاصل مدیریت بنگاههاست.
عزیز قنواتی، فعال حوزه فولاد، گفت: محدودیتهای گاز و برق همچنان یکی از چالشهای اصلی تولیدکنندگان است. حذف تالار اول بورس کالا بخشی از فشارها را کاهش داد، اما مشکلات اصلی همچنان پابرجاست.
قنواتی با اشاره بر افزایش قیمت ورق گرم تشریح کرد: این عامل کل زنجیره پاییندستی از صنایع فلزی تا لوازم خانگی و خودرو، را تحت فشار قرار داده است. ناترازی عرضه و قیمت، فعالیت واحدهای پاییندستی را با دشواری جدی مواجه کرده است.
این فعال صنعت فولاد در پایان خاطرنشان کرد: تداوم این شرایط، زنجیره تولید پاییندستی را با ریسکهای جدی مواجه میکند و آثار آن در صنایع مختلف قابل مشاهده است.