به گزارش مشرق، روزنامه یدیعوت آحارانوت در پایگاه اطلاع رسانی خود اعلام کرد، این عملیات با همکاری مستقیم سیا انجام گرفت و آنقدر غافلگیر کننده بود که مادورو حتی فرصت خروج از یک درب فولادی که برای شرایط خاص در اتاقش تعبیه شده بود هم نگردید.
در این میان روزنامه هاآرتص هم با اشاره به این عملیات، نفت و درآمدهای ۱.۷ تریلیون دلاری آن را عامل اصلی تصمیم دونالد ترامپ برای این آدم ربایی عنوان کرد.
براساس روایت یدیعوت آحارانوت، رئیس جمهور ونزوئلا از اتاق خوابش ربوده شده است، ترامپ چند روز پیش دستور انجام این عملیات را صادر کرده و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) محل اقامت مادورو را بعد از دریافت دستور رئیس جمهور آمریکا دقیقا مشخص کرد، این در حالی است که چند ماه قبل تر ترامپ به سیا دستور انجام عملیات سری در این کشور داده بود.
براساس ادعای این رسانه عبری زبان، مجری عملیات (آدم ربایی) در ونزوئلا نیروی دلتا فورس است که در سال ۲۰۱۹ هم مسئولیت عملیات ترور ابوبکر البغدادی رهبر داعش را به عهده داشت.
در بخش دیگری از گزارش تاکید شده است که دولت ترامپ این اقدام را بدون مطلع کردن مجلس سنای آمریکا اجام داده است این در حالی است که مایک لی سناتور جمهوری خواه به رسانهها گفت که مارکو روبیو وزیر خارجه آمریکا به وی خبر داده است که تصور نمیشود حملات جدیدی از سوی آمریکا علیه ونزوئلا انجام شود.
براساس روایت آحارانوت، تجاوز آمریکا به کارکاس، پایتخت ونزوئلا حوالی ساعت ۱ و ۵۰ دقیقه بامداد به وقت محلی آغاز شد.
همزمان، انفجارهای متعددی در تأسیسات نظامی و فرودگاههای منطقه گزارش شد و هلیکوپترها و جتهای جنگنده نیز در حال پرواز بر فراز شهر مشاهده شدند.
رسانهها خبر دادند، حدود ساعت ۲:۰۰ بامداد (به وقت محلی) حداقل صدای هفت انفجار در کاراکاس شنیده شد و انفجارهای دیگری نیز بعداً گزارش شد.
ساکنان چندین محله در حال فرار از خانههای خود و ریختن به خیابانها با وحشت دیده شدند.
میزان خسارات ناشی از این حمله هنوز مشخص نیست، اما وزیر دفاع ونزوئلا اظهار داشت که تلفاتی وجود داشته و مقامات در حال بررسی آن هستند.
ولادیمیر فدرینو، وزیر دفاع، تأیید کرد که حمله آمریکا پایگاه نظامی در پوئرتا تیونی را هدف قرار داده است که محل وزارت دفاع و محل اقامت بسیاری از مقامات عالی رتبه دولتی و نظامی است.
او این حمله را یک "تهاجم" و "بزرگترین حملهای که کشور ما تاکنون با آن مواجه شده است" توصیف کرد.
وزیر دفاع ونزوئلا همچنین اعلام کرد که تأسیسات غیرنظامی هدف قرار گرفتهاند.
یک مقام آمریکایی به نیویورک تایمز گفت که هیچ آمریکایی در عملیات صبحگاهی زخمی نشده است، اما ترامپ بعداً این موضوع را تکذیب کرد و اظهار داشت که زخمیهایی وجود داشته اما تلفات جانی نداشته است.
در همین راستا، روزنامه هاآرتص در گزارشی تحلیلی از این حادثه، ظرفیت ۱.۷ تریلیون دلاری نفتی ونزوئلا را علت اصلی تهاجم ترامپ به این کشور اعلام و از نقش نفت در این عملیات سخن به میان آورد.
این رسانه عبری زبان در ابتدای گزارش خود پرسید، چه چیزی پشت تلاشهای نظامی برای سرنگونی مادورو (آدم ربایی در ونزوئلا)، محاصره هفتههای اخیر و توقیف کشتیهای ونزوئلایی نهفته است؟
و در پاسخ نوشت: ماههاست که زمزمههایی در جریان است و حدود ده روز پیش، ترامپ اعلام کرد که هرگونه نفتی که از ونزوئلا توقیف شود، در اختیار ایالات متحده باقی خواهد ماند. ترامپ در فلوریدا به خبرنگاران گفت: «ما آن را نگه میداریم، شاید آن را بفروشیم، شاید از آن در ذخایر استراتژیک نفت استفاده کنیم. و کشتیها را نیز برای خودمان نگه میداریم».
دو روز پیش، ایالات متحده تحریمهای بیشتری را علیه بخش نفت ونزوئلا اعلام کرد و تانکرهای نفت را توقیف کرد.
طبق گزارش بلومبرگ که روز جمعه منتشر شد، روسیه درخواست دیپلماتیک رسمی برای توقف تعقیب و حمله به یکی از تانکرهای خود که به سمت ونزوئلا میرفت، ارائه داد و هفت تانکر نفت پس از محاصره بازگشتند.
این تحریمها چهار شرکت و تانکر نفت را با هدف فشار بر مادورو هدف قرار میدهند.
هاآرتص در ادامه نوشت: در آغاز مبارزات انتخاباتی، ترامپ ادعا کرد که این دولت ونزوئلا قاچاق مواد مخدر به ایالات متحده را تسهیل میکند و آن را یک سازمان تروریستی نامید.
با این حال، سهم ونزوئلا از مواد مخدری که به ایالات متحده میرسد، ناچیز است. از سوی دیگر، با بررسی دقیقتر، علاقه ترامپ به نفت این کشور جنوبی، چه به عنوان یک هدف و چه به عنوان ابزاری برای فشار بر رژیم، آشکارتر میشود.
اینجا بود که مخالفان ونزوئلایی، نفت را به عنوان طعمه ارائه دادند.
در ماه نوامبر، ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان ونزوئلا و برنده جایزه صلح نوبل!!!، در میامی، سخنرانی زندهای را برای رهبران تجاری ایراد کرد که در آن مدیران ارشد شرکتها و سیاستمداران آمریکایی، از جمله دونالد ترامپ، رئیس جمهور، حضور داشتند.
ماچادو چند هفته پس از دریافت جایزه به خاطر مخالفتش با حکومت مادورو، گفت: «من در مورد یک فرصت ۱.۷ تریلیون دلاری صحبت میکنم».
او از ذخایر عظیم نفت و گاز ونزوئلا صحبت کرد و به آمریکاییها قول فرصت استخراج، حمل و نقل، پالایش و فروش آنها را داد.
او همچنین به رهبران تجاری فرصت سرمایهگذاری در زیرساختهای برق و معدن این کشور را پیشنهاد کرد.
در ۱۶ دسامبر، وقتی که ترامپ ونزوئلا را یک سازمان تروریستی اعلام کرد، گفته بود: «ونزوئلا کاملاً توسط بزرگترین ناوگانی که تاکنون در تاریخ آمریکای جنوبی ایجاد شده شده است، در محاصره قرار گرفته است. این ناوگان از توسعه باز نخواهد ایستاد و این شوک برای آنها بیسابقه خواهد بود، تا زمانی که تمام نفت، زمین و داراییهایی را که از ما دزدیدهاند به ایالات متحده بازگردانند، این روند ادامه پیدا خواهد کرد».
ترامپ در سخنرانی خود با نامشروع توصیف کردن دولت (منتخب) مادورو اعلام کرد: « این ساختار از طریق سرقت میادین نفتی، تروریسم مواد مخدر، قاچاق انسان، قتل و آدمربایی، خود را تأمین مالی میکند. من محاصره کامل و تمامعیاری را بر تمام تانکرهای نفتی تحریمشده که وارد یا از ونزوئلا خارج میشوند، اعمال میکنم».
گرچه تمایل ترامپ برای کنترل نفت ونزوئلا از همان سخنرانی او در سال ۲۰۲۳ برای جمهوریخواهان در کارولینای شمالی، چهار سال پس از اولین حمایت او از تلاشها برای برکناری مادورو، آشکار بود. ترامپ گفت: «وقتی کاخ سفید را ترک کردم، ونزوئلا در آستانه فروپاشی بود. ما میتوانستیم کنترل تمام آن نفتی را که درست جلوی چشمانمان بود، به دست بگیریم».
ونزوئلا و نفت آن در دو مورد از مهمترین اهداف دستور کار امنیتی ترامپ یعنی کنترل منابع انرژی و تسلط بر نیمکره غربی نقش محوری دارند.
چون ونزوئلا ۱۷ درصد از ذخایر نفتی شناخته شده جهان را در اختیار دارد که بیش از ۳۰۰ میلیارد بشکه است و چهار برابر میزان ذخایر ایالات متحده محسوب میشود.
