استقلال برد تا در پس ضعف هایی که همچنان در این بازی مهم و بزرگ هم مشهود بود، فعلا شاد باشد و از صعود سه پله ای اش به رده سوم و یک عملکرد قابل قبول -البته روی کاغذ در جدول نیم فصل اول- لذت ببرد.
استقلال برد تا انتقادها و اعتراض ها به عدم نتیجه گیری اش حداقل برای یکی دو هفته کمرنگ شود. ریکاردو ساپینتو که تا دقایق و ثانیه های پایانی میان ماندن و نماندن سرگردان بود، به یکباره در دقایق پایانی خودش را روی دوش بازیکنانش دید.
ساپینتو کنفرانس طوفانی و غرور آمیزی را هم برگزار کرد. انگار نه انگار که تا قبل از گل دوم و برتری تیمش، چقدر مورد نقد هواداران قرار داشت. او با غرور از نتیجه، از دست های پشت پرده ای صحبت به میان آورد که باز یادش رفته بود خودش دلیل تمام آن دست ها و اتفاقات پشت پرده بود.
فارغ از نتیجه و صعود به رده سوم جدول، ساپینتو نباید در باد این برد -هر چند بزرگ- بخوابد. نیم فصل دوم برای استقلال و ساپینتو یک ماراتن بزرگ و حساسی است که هر بازی اش حکم یک فینال و مرگ و زندگی خواهد بود. ساپینتو به تعطیلات نیم فصل رفت اما نباید فراموش کند که تنها با یک برد نباید طولانی مدت مغرور شود و فکر کند همه چیز تمام شده است، چون راه طول و درازی تا پایان فصل باقیمانده است.
محمود فخرالحاج| باشگاه خبرنگاران آزاد
